Pagina's

dinsdag 2 februari 2016

ontdekking

Ik ben al enige tijd op zoek naar een site of app, waarop ik routes kan maken en vervolgens op mijn telefoon via de osmand app kan navigeren.
De app van de fietsersbond werkt niet altijd goed met overzetten.
Andere apps hebben wifi of data nodig onderweg, kost een hoop batterij en euro.
Osmand gaat via gps, met offline kaarten.

Wat gegoogle levert de gpsies app op. Zowel op smartphone, tablet als laptop te gebruiken. Op onze 17 inch laptop heb ik een mooie route gemaakt naar Linschoten, waar komend weekend mijn ouders hun 60 jarig huwelijk vieren. Dat is op zaterdag. Ik ga al op vrijdag om de feestruimte op tijd wat aan te kleden. Per velomobiel, want vrouw en dochter nemen mijn ouders zaterdag mee.

Die route open ik vervolgens op de GPSies app op mijn 7 inch tablet. Dan download ik de route, waarop deze opent in osmand. Fantastisch. Goede route te maken, want GPSies heeft zeer goede kaarten. Goed gedetailleerd, en je kan allerlei gebruik kiezen, van fietsen, skaten, wandelen, handbiken en nog wel 230 keuzes.

Een aanrader, maar wellicht bij veel lezers al bekend. :)

woensdag 20 januari 2016

Het gelijk van Lance A.

Vandaag mijn derde rit met de M+. Vorige week eronder gelegd wegens de aankomende winter. Er lagen nog Conti GP's onder, die in natte omstandigheden toch iets te snel lek raken. Nu zijn deze bandjes snel verwisseld en als je er 1 extra bij je hebt met een binnenband erin, is de pitstop erg kort. Maar in de koude en natte wintermaanden, in het donker, doe ik dat liever niet.
Ik had shredda's laten komen, maar de draadversie gekozen en die is minder goed, bovendien zaten er flinke hoogteslagen in. F lite met de grote draaicirkel is het ook niet echt bij donkere ritten.

Dus de oude vintage M+ van 2011 maar eens uit de mottenballen gehaald. Ik heb er uiteraard eerder mee gereden, anders had ik ze niet liggen. Onder de oude 147 hebben er drie hun best gedaan een paar honderd kilometer, tot ik overstapte op de Kojak.
Deze versie is dus de oude, niet heel snelle, als je de berichten moet geloven.

De eerste rit vreesde ik dus het ergste. Ik moest op tijd op het werk zijn, dus eerder dan normaal vertrokken. Nat, dat was het ook, dus de kap ging erop.
De druk stond op de max van 7.
Tot mijn verrassing en verbazing viel het eigenlijk best mee. Het was meer door het mindere zicht wegens de regen dat ik niet zo snel ging, dan dat het debet was aan de M+. Optrekken gaat minder snel dan met een slick; uitrijden duurt minder lang. Maar verder, als je eenmaal op snelheid bent, gaat het prima. Referentiepunten zijn hellingen waar ik afdaal. Op hetzelfde punt als altijd stoppen met trappen en dan vergelijken wat de maximale snelheid wordt. Geen keiharde wetenschap, wel empirisch bewijs.
Het is kouder dan enkele weken geleden, ook dat heeft invloed. Maar, waar ik in die periode, in december bij 10* een snelheid van 40 haalde op bovengenoemde punten, zit ik nu op 38, bij vorst.
Dat scheelt een paar procenten, als je de invloed van de temperatuur mee rekent. Vandaag was het bijvoorbeeld net boven 0 op de terugrit en kwam ik al bijna op dezelfde snelheid.
Wel is het gemiddelde lager, vanwege ook weer die temperatuur. Alles draait uiteraard minder als het vriest, ook je eigen lichaam.

Al met al had ik het veel slechter verwacht met die M+. Zouden de banden langzaam gerijpt zijn? Ik weet bijvoorbeeld nog dat Lance Armstrong een enorme materiaalfreak was in zijn topdagen. Zijn mecanicien moest een aantal banden op voorraad hebben, omdat hij vond dat deze gerijpt moesten zijn, dan reden ze beter. Zou daar toch iets in zitten?

donderdag 14 januari 2016

op verzoek twee (vage) foto's

Jawel, u vraagt, wij draaien. Kurt en Rob willen graag foto's zien. Het was vandaag nat, dus op de terugweg is de kap met Pinlock natgeregend. dan helpt een Pinlock niet meer; wel tegen beslaan, maar uiteraard niet tegen regen.
Vanochtend was het droog en koel, dus veel condensvorming van binnen. Zeker bij stilstand en langzamer rijden is dan merkbaar dat de boel beslaat. Behalve de Pinlock, dus.

Bijgaand twee foto's, net genomen, van een opdrogende kap. een van voren en een van binnenuit genomen.
Mocht ik morgen weer gaan rijden, het belooft droog weer te worden, en ik heb mijn fototoestel bij me, dan maak ik meer foto's van hoe het eruit ziet bij veel condensvorming.


Bij deze laatste foto zie je goed hoe dat Pinlock zit. het zit goed in mijn gezichtsveld, ik kan goed de weg voor mij overzien.

Overigens viel het rijden met de M+ me erg mee. Het gaat niet veel langzamer dan normaal. De terugweg vandaag ging vooral niet snel omdat het regende. In het donker wordt elke lamp van een tegenligger een halo of stars, waardoor je niets meer ziet en dus rustig aan moet doen.

woensdag 13 januari 2016

Pinlock en M+ geplaatst

Het werd er wel tijd voor, dat Pinlock. Ik heb het al een paar weken in huis, maar het kwam er niet van en qua weer was het ook nog niet nodig. Maar het gaat serieus winteren hebben de weermannen en -vrouwen beloofd.
Dus vanavond de stoute schoenen aangetrokken en de gebruiksaanwijzing eens goed bestudeerd. Ik vind het altijd moeilijk om vanaf zoiets te werken, noem het maar het Ikea syndroom.
Maar gaandeweg blijkt het eigenlijk heel eenvoudig te zijn. Vizier uit de kap halen, platleggen, goed schoonmaken, gaatjes voor de pinnen aftekenen, boren en Pinlock erop plaatsen. Dan vizier weer buigen en in de kap vastmaken, beschermfolie eraf en klaar. Hopelijk heb ik de juiste plek gekozen, want het lijkt wat laag te zitten. Nou ja, dat zie ik morgen wel. Ik heb het goed uitgezocht, dus eigenlijk geen twijfel.
Een Pinlock kan ook goed op een maxivizier, zoals ik ook gebruik.

Een andere exercitie was de keuze van de voorbanden. Gisteren nog dapper geschreven dat ik de M+ eronder zou leggen. Vanavond stond ik in de schuur toch even te twijfelen. Toch maar de F lites, met Antiplatt erin? Wordt het geen moeizame rit met de M+, oude stijl?
Uiteindelijk wordt de keuze de M+, want ik wil het gewoonweg eens testen.

Morgen ga ik dus in wintermodus de weg op: vouwbare kap met Pinlock bovenop en M+ eronder.

Rijervaring volgt uiteraard. Wie weet valt het reuze mee?!

dinsdag 12 januari 2016

Keuzes maken

Tot nu toe hebben we een kwakkelwintertje, met soms zomerse temperaturen. Echte problemen hebben we dus nog niet gehad, op de Noordelijke 3 provincies na dan.
De voetenwarmers hoefden nog niet in de schoenen, met de kap heb ik nog maar twee keer gereden, en winterse antilek banden zitten er nog niet op.
Vochtig is het wel en dat levert dan wel lekke banden op voor de liefhebbers van snelheid, met dunne en/of smalle bandjes onder de velomobiel.
Zo ook bij mij, er liggen nu Continental GP's onder. Tweemaal lek afgelopen vrijdag, rechts, de kant die de meeste rotzooi verzamelt aan de rand van de weg. Zeker als het nat is......Ze zijn te smal voor een Antiplatt lint. Dat had ik wel in de F Lites liggen, met als gevolg geen enkel lek. Echter na enkele 1000en kilometers ( ongeveer 8000) zit de sleet er al aardig op en het nadeel van Antiplatt is dat er wel steentjes in de buitenband gaan zitten en er in blijven, met heeeeel erg langzaam scheuren tot gevolg, waardoor de band uit vorm raakt en hobbelig wordt.
Geen optie voor winterweer dus. Bovendien die draaicirkel........
Nico bood aan om in de doos waarin hij zijn brug heen en weer laat reizen naar Dronten wat extra's te vervoeren. Dat hoefde hij geen twee keer te appen. Ik heb bij velomobiel.nl 2 Greenguards besteld. Goed antilek, zo gaat het verhaal en een redelijke rolweerstand.

Omdat het weer de komende dagen slechter en kouder gaat worden, gaan de GP's eronder uit. Zekerheid is wat nu geboden is. Tot de Greenguards geleverd zijn zal ik er 5 jaar oude en nauwelijks gebruikte Marathon plus onder leggen. Levert in qua sneklheid, maar in reistijd zal het alleszins meevallen. Reken maar mee. Ik rijd 41 km enkele reis, momenteel met ongeveer 30 km/u gemiddeld. Dat is 82 minuten rijtijd.
Stel dat ik met de oude marathons 10 % inlever, dan wordt het 27 km/u. Dat is 91 minuten, slechts 9 minuten meer. 18 per fietsdag. Nou, dat heb ik er wel voor over, hoewel het gevoel ook speelt en dat zal minder zijn met een lagere snelheid. Bovendien kan ik altijd nog een kortere route van 37 kilometer nemen.
Traagheid voel je goed. Nou ja, einde van de week weten we het.

zondag 3 januari 2016

1e rit 2016 en verdere plannen en........

Traditioneel is de eerste zondag van de maand gereserveerd voor een LOL rit. Ook de eerste van januari uiteraard.
Marc had een mooie, niet te lange rit gemaakt. Door een mooi deel van onze Achterhoek, met een rondje over het motorcircuit bij Hengelo, Gelderland. gewoon een stratencircuit, dus openbaar. 5 kilometer lang, een mooie voor CV of een andere wedstrijd?

Naast de gebruikelijke (priet)praat over ligfietsen en banden enzo werd er ook gesproken over de 500 van LOL. Marc heeft het plan opgevat om die dit jaar uit te zetten en indien het lukt, zal het op de langste dag van het jaar plaatsvinden. Zo rijden we zo kort mogelijk in het donker. Ben je geïnteresseerd, houdt dan de agenda in de gaten op ligfiets.net.

De maandelijkse LOL ritten, wekelijkse woon-werk ritten, meerdaagse tocht in het voorjaar en CV staan uiteraard ook op het programma. Stiekem zat ik gisteren ook te kijken naar de Dutch Capitol Tour. lijkt me ook wel aardig om eens te doen. Alleen even kijken of dat in de vakantieplanning past.......
Misschien ook eens een Paas- of Herfsttreffen. Tot nu toe paste dat niet goed in de planning.

Natuurlijk ging het zoals gezegd over banden vandaag, maar heel kort. Ik wil de lezer echter niet mijn ervaringen met de Continental Grand Prix onthouden.
Inmiddels heb ik er 500 kilometer mee gereden. Ze lopen heerlijk soepel, bochtenwerk gaat uitstekend, omdat ze slechts 28 mm breed ( of smal) zijn. Comfort is beter dan ik had verwacht van een racebandje. Ze doen het wat dat betreft stukken beter dan een keiharde Kojak. Snelheid? Ze doen in mijn beleving nauwelijks onder voor een F lite. Het lijkt alsof deze banden je naar een hogere snelheid trekken.
Lek? Nog niet.........
Overigens ligt mijn Allmotion achterop er al 10.000 kilometer lekvrij op en nog lang niet versleten. jammer, want ik houd wel van wat afwisseling :)

woensdag 30 december 2015

OBT 2015, the whole story

na de eerste impressie en het verder landen in mijn systeem, nu een uitgebreider verslag van deze 20e en voor mij 2e OBT.
Sinds september 2011 rijd ik in een Quest, maar tot vorig jaar kwam ik er niet toe mee te doen aan de OBT. 2011 was simpelweg te vroeg, de 2 jaren erna kwam het agendatechnisch niet goed uit.
Vorig jaar was een grote sneeuw en ijsbende, maar toch genoten van de tocht.
Dit jaar wat het geheel anders.........

Ergens net na de zomer verschenen de eerste berichten over OBT 2015, het zou in Twente verreden worden. Om de hoek wederom, maar dan de andere kant op. Vrij vragen voor de kerstdagen moest nog geregeld worden en bleek gelukkig geen probleem.
Voorbereidingen zijn in mijn geval nauwelijks nodig, omdat ik veel fiets en de Q daarom doorgaans goed in orde is. Of toch niet?

Nadat de agenda op ligfiets.net was aangevuld met het item OBT 2015 konden we inschrijven. Omdat we meestal met LOL gezamenlijk proberen te rijden, heb ik ook een aanrijtocht aangekondigd. Daarop kwamen 4 aanmeldingen en een halverwege aansluiter.

Zondag nog de banden goed op druk gezet, blijkt de rechter voorband lek. Ventiel helemaal los van de band gescheurd. verwisselen dus. Verder voldoende drank, fruit en krentenbollen klaargelegd, evenals reservewatts voor de apparatuur en verlichting.
Maandag gaat de wekker wel erg vroeg voor een vakantiedag. Als ik mijn Q uit de schuur wil halen zie ik Paul al aan de overkant. Hij is iets te ver doorgereden en zoekt naar waar ie moet zijn. Zijn Strada verlicht mijn oprit goed! Ik pak mijn Q en dan blijkt weer de rechter voorband leeg te staan. Zeker een te oude band erin gelegd? Ook 's morgens vroeg gaat het verwisselen snel, gelukkig. Inmiddels is Nico er ook. Na de koffie rijden we aan en in gezwinde spoed rijden we door Lochem en Diepenheim, om aan het einde van dat dorp Marc op te pikken. Iets verder komen we Gerrit Jan tegen, die op een andere plek dan ik had verwacht op ons staat te wachten.
Omdat ik de route verder niet ken, want ik kreeg het niet geladen in mijn Osmand app, laat ik anderen voorgaan. Dat gaat uitstekend, uiteraard. We schampen Goor, rijden door Deldenerbroek, Delden, Zenderen en meer van die Twentse plaatsen met mooie namen.
Het is aardig klimmen en dalen tegen het einde van de route. We komen door Ootmarsum en daarvoor moeten we eerst een bult over......
In Lattrop zijn we zeker niet de eersten, er staan al heel wat velomobielen van allerlei soorten en maten klaar. We schrijven in en we krijgen munten voor de koffie en voor de gebakpauze. Even koffie leuten en wat kletsen en dan is het al tijd voor de foto. Daarna is het bekijken wie er welke route gaat rijden. De meesten blijken de korte route te doen en het is dan ook een mooie slinger velomobielen door het Twentse land.
Het is mooi weer en de route is prachtig. Het gaat zo lekker dat we veel te vroeg bij de pauzeplek zijn. In de grote groep rijden heeft wel iets speciaals. Als je achterin rijdt, is het net een intervaltraining, want bij elke bocht schuift het als een harmonica in elkaar. Ik heb daar vandaag minder zin in, dus ik schuif wat op naar voren, waar ik Marc en Arjen, van LOL, tegen kom. Ergens gaat het mis, want er ligt een hoop modder op de weg. Omdraaien dus.
Er worden veel foto's gemaakt, voor door Duitse rijders, zo is aan hun mobielen te zien.
Tegen het einde van de eerste etappe is het wat klimmen. Ik voel een uitdaging, omdat er wat DF's voorin rijden. Kennelijk zijn dat geen goede klimfietsen, want ik passeer hen allemaal ;)

Bij de pauzeplaats is het even wachten en dat is geen enkel probleem. Het weer is mooi, er is een klimtoren voor de kleintjes, picknickbanken in de zon en veel velomobielen te bewonderen, variërend van een met stof bekleedde, wat ouderwets aandoende mobiel, tot de (waarschijnlijk)  eerste Quatrovelo. De laatste met kinderzitje achter de bestuurder.
Ik ben vergeten op te letten hoe het eruit ziet als hij rijdt, maar dat komt vast nog wel, gezien het grote aantal dat is besteld.

Na de, overigens prima verzorgde, koffie-en-gebakpauze besluit ik met een vijftal anderen de klimroute te nemen. 55 kilometer. We hebben en ruim de tijd voor, want de snert en oliebollen worden pas om 16 uur geserveerd.
Ook dit is weer een mooie route die grotendeels door Duitsland voert. Bij een rustpauze, omdat ik mijn achterwiel hoorde aanlopen, sluiten er 2 anderen aan, nou ja, ze rijden beide voor ons uit en wij volgen. Het zijn Duitsers, die kennelijk gewend zijn veel op de weg in plaats van het fietspad te rijden. Hun snelheid is net als de onze, dus wij volgen. Lekker makkelijk, hoef je zelf niet te navigeren. Bij elke kruising of rotonde schieten zij van het fietspad de weg op. Geen enkele automobilist klaagt, dus zal het wel gewoon zijn in Duitsland. Je wint er wel tijd mee, want het gaat sneller dan als je op het fietspad blijft.

Veel klimmen is het overigens niet. Ik had me voorbereid op regelmatig schakelen naar het kleine blad voor, maar dat was niet nodig. Hopelijk heeft de titel van de route niet teveel mensen afgeschrikt, want mooi was ie wel, zoals al gezegd. Rond half vier zijn we terug in Lattrop en kunnen we bijkomen en bijkletsen tot de maaltijd wordt geserveerd. Het is een prima accommodatie hiervoor, ook de parkeerplaats is goed om onze velomobielen te stallen.
Na een lekkere snert met oliebollen maaltijd vertrekken we weer richting westen. Er zijn wat meer rijders uit ons deel van het land, zoals Herman en Christiaan, die wel vaker met ons meerijden. Ook Roef rijdt mee en nog een mij onbekende man. Met 11 man rijden we terug.
Marc navigeert het eerste deel. In het donker toch wel lastig. Na Delden slaat hij af en neem ik het roer over. Dat valt nog niet mee, hoewel ik de weg goed ken. Achteraf gezien had ik de batterijen van mijn lampen moeten opladen. Ik rijd niet veel in het donker. Soms een half uur 's morgens en heel af en toe een uur 's avonds. Ik dacht dus dat die batterijen langer meegaan, dan het werkelijk is. Met mijn accupak kan ik nog wel mijn extra lamp tussendoor opladen, tot mijn verlichting bijna niets meer doet. Dan gaat het nog net lang genoeg op de extra lamp. Thuis gelijk aan de laders gelegd!

De rit naar huis duurde helaas langer dan ik had verwacht. Achteraf blijkt dat een van de meerijders teveel van zichzelf had geëist, waardoor de snelheid soms maar net boven de 20 uitkwam. Jammer en vervelend voor deze rijder, uiteraard. Volgende keer beter.

Met een tevreden gevoel duik ik 's avonds in bed, na een lekker pintje te hebben genoten.

En zondag is onze eerste LOL rit van 2016 alweer gepland. het houdt niet op.............