woensdag 10 september 2014

De overgang

Ik bedoel niet het fenomeen waar vrouwen mee te maken hebben, nee, die niet, hoewel kenners zeggen dat mannen het ook hebben. Nee, daar ga ik het verder niet over hebben. Ik wil het hebben over de overgang van zomer naar herfst, die is wel merkbaar. De dagen worden korter, het is vroeg donker. 's morgens moet ik een zweethemd onder mijn shirt doen, korte mouwen kan nog wel. Morgen begint deel 2 van de Indian Summer, heb ik me laten vertellen. Nog een paar dagen genieten van lekkere temperaturen. De fietspaden raken bezaaid met eikels. Ik woon aan een weg met aan de overkant een flinke rij uit de kluiten gewassen Amerikaanse eiken. Met een beetje wind regent het eikels. Een aparte ervaring. Hier en daar verzamelt zich het afgevallen blad, opletten voor slippartijen. Op diverse blogs zie ik dat men zich voorbereid door de fiets te voorzien van andere banden. Ook ik ben daarin zoekende. Via ligfiets.net heb ik van Quemo een paar rollen Anti Platt gekregen, zodat ik mijn banden lekvrij kan maken. Tenminste, dat hoop ik. Nergens zijn ervaringen te lezen over het spul. Dat zie ik dan maar als opdracht voor mezelf. Ik hoop dat ik de erg fijn rijdende Speed King van Continental er weer op kan leggen, zonder bang te hoeven zijn voor stilstand door lekkage. Warmere kleding komt weer uit de kast. Sjaaltjes of sjalies gaan weer om nek en hoofd. We hebben een mooie zomer gehad. Augustus was weliswaar wat nat, maar veel overlast gaf het niet. De maandelijkse LOL tochten zijn doorgaans met mooi weer verreden. Daar hebben we toch maar mooi patent op!

vrijdag 5 september 2014

Dat zit strak!

Gisteren mijn door gebroken spaken geteisterde rechter voorwiel eruit gehaald. Als je dat voor de eerste keer doet, helemaal eruit, zijn er altijd verrassingen. Er zit een bout in die het wiel op de veerpoot houdt. Die draai ik los, maar het wiel komt er niet uit. Dan maar in zijn geheel mee naar Nico, die het wiel wel voor me wilde richten en er nieuwe spaken in doen. Bij hem aangekomen blijkt dat ik iets te voorzichtig ben geweest. Gewoon de hamer op de bout en het wiel schiet los. Nou ja, Nico kon aan de slag. Binnen de kortste keren een bericht: het is klaar, ik kom het wiel brengen. Service! En vandaag ermee gereden. Het kan illusie zijn, maar ik denk dat ik het merk. Het lijkt allemaal wat stabieler. Goed werk Nico! Ik kom nog wel met de andere twee wielen...... In het donker, met een bouwlamp aan, de boel er weer in. Dat gaat nog best makkelijk, ook al is het zicht niet perfect. De remkabel goed strak zetten, lukt niet helemaal goed. Nou ja, vandaag met de stelschroef aan het stuur dat weer in orde gemaakt. En dan speciaal voor Wim H. Ik heb de Allmotion eraf gehaald. Vond ik toch wat te sloom, slechte acceleratie, niet goed uitrollen. Ik heb nog wel een voorraadje banden liggen uit de tijd van het mountainbiken. Als ik op vakantie niet en racefiets en mountainbike mee kon nemen, koos ik voor de laatste en dan een extra setje buitenbanden mee, van die slicks. Ik heb de Schwalbe Hurricane, een vette ballonband met ribbels aan de zijkant. Bedoeld voor op de weg en zandpaden. Semi-slick heette dat. Ook een paar Geax Streetrunners, echte asfaltbanden voor je mtb. Die laatste heb ik er gisteren opgelegd en vandaag getest. Nou, die test is geslaagd. Lekker optrekken, ook vanaf 30 naar 40 goed te doen. Lekker uitrollen. Alleen weet ik niets van de lekbestendigheid en daar zegt het internet ook niets over. Nou ja, dat merken we wel. De eerste 80 km gingen lekvrij! Het is wel een smallere band, dus even wennen aan de schakeling: ik zit eerder in een hogere versnelling. En, het is een draadband, wat ik toch veel fijner vind dat die vouwbanden. Met omleggen is dat me toch een gehannes!

dinsdag 2 september 2014

Verrassing bij de bandenwissel

Zondag heb ik mijn banden verwisseld. Ik wilde eens proberen hoe het rijdt met M+ eronder aan de voorzijde en de Almotion aan de achterzijde. Vandaag ermee gereden. Dat viel vies tegen en dat moet aan de M+ liggen, want nakijken op de website van Schwalbe geeft de info dat de rolweerstand van de Amotion uitstekend is, laag dus. Wel zorgen dat de druk goed is, niet te hoog. Ik had hem op 4, de aangegeven max. Dat kan ook invloed hebben, dus die vanavond maar verlaagd naar 3. Voor wilde ik de Conti's er weer op. Links gedaan en nu de rechterkant. Daar komt het velglint mee, als ik de M+ eraf haal. Ik heb nog een oud racewiel liggen met een goed lint. Als ik dat erop wil leggen, plakken eigenlijk, zie ik losse spaken. Uiteindelijk tel ik er 4. Ik heb maar 2 nieuwe liggen, dus dat wordt tactisch spaken. Wel moet het hele wiel eruit en kenners smullen bij zo'n klus, of niet? Nee, dus. Nou ja, het lukt, maar de spaken zijn gevlochten, dus er moeten er meer los om de nieuwe er goed in te krijgen. Ik vrees het ergste en dat gebeurt dan ook: er komt uiteindelijk een lichte slag in het wiel, ik ben tenslotte geen fietsenmaker. Bij het vastzetten van het wiel moet binnenin een tweetal moeren aangedraaid. Ik zie als ik dat doe, dat aan de linkerkant veel speling zit, dus die ook maar aangedraaid. Wellicht dat daar wat gedender vandaan kwam, wat ik de laatste tijd hoorde en niet kon thuisbrengen. Nu maar wachten op de nieuwe spaken en de hele riedel opnieuw doen. En het wiel (laten) richten uiteraard.

zondag 31 augustus 2014

Een RIJSverhaal

Nee, dit is geen spelfout, dit gaat over de RIJS 2014. Enige maanden geleden is dit al begonnen. Net als voorgaande jaren worden er in het voorjaar plannen gesmeed voor een langere tocht. Mijn eerste deelname was 2 jaar geleden, de ronde om het IJsselmeer. Vorig jaar was het de RMM, ronde om het Markermeer. De meesten vonden die versie toch wat minder, zodat dit jaar de RIJS werd gepland, Ronde om het IJsselmeer, versie 2014. De route werd door Arjen op ligfiets.net gezet. Deze is na het IJsselmeer anders dan de versie van 2 jaar terug en werd een echte RIJS, want in Friesland passeerden we het dorp Rijs (Riis in Fries). Omdat de deelnemers inmiddels uit alle windstreken komen, is de verzamelplaats Apeldoorn, 06.00 uur scherp. In eerste instantie zouden er geen deelnemers uit Zutphen en omgeving komen, zodat ik genoopt was zelf de aanrijroute te navigeren. dat bleek kinderlijk eenvoudig. Uiteindelijk ging Marc toch mee, vanuit Neede, via Zutphen. Samen reden we naar Apeldoorn, waar we de eersten waren. Al snel verscheen ook Paul, uit Dieren, Edwin, Uit Apeldoorn en Hen3 uit Twello ( die op zijn kop kreeg omdat ie zich niet had ingeschreven), Pieter Jan uit Deventer en als laatste, stipt op tijd, Arjen. net als we willen aanrijden belt Peter, hij is onderweg, maar weet even niet hoe verder. Hij blijkt niet ver van ons vandaan en onderweg pikken we hem op. Op naar Lelystad, waar Jelle uit Friesland, jawel, komt aansluiten. De rit gaat vlot, geen pech en geen omgevallen bomen op het fietspad. Iets later dan afgesproken zien we tegen half negen Jelle met zijn WAW bij de Batavia staan. Dat ie waardig deelnemer is, blijkt als ik de plaatjes van mijn schoenen moet vastzetten. Zonder blikken of blozen pakt ie de juiste inbus uit zijn fiets. Overigens was dat niet het enige waar ik last van had, uit mijn achterband was al een paar kilometer eerder het spul van Joe komen spuiten en moest opgepompt worden. Na een korte kennismaking en even bijpraten vertrokken we om over de dijk naar Enkhuizen te rijden. Die rit hielden we het niet droog, maar veel viel er niet. Er werd wel hard gereden, vanaf het begin ging het ruim boven de 40. Omdat ik nagenoeg achterin zat bij het oprijden van de dijk, begon ik met een flinke achterstand. Peter en Arjen reden al ver vooruit. Ik kon lange tijd rond 47 rijden, maar moest afhaken toen Jelle me voorbijkwam. Achteraf denk ik dat het onder andere door de lekke achterband kwam. In Enkhuizen heb ik er maar een nieuwe binnenband opgelegd. De druk was nog maar 1 bar. Ook Pieter Jan moest een band verwisselen, tot 3 keer toe. Blijkt dat zijn velglint kapot was. Nou ja, daar denk je ook niet direct aan. We stonden bij de laatste bandenwissel op een rijtje opgesteld in een rustig stukje van de stad. Daarna slingerend over dijken en binnenwegen naar DE DIJK, de afsluitdijk. Met wind in de rug, een lekker zonnetje reden we naar het midden van de dijk, om onze traditionele lunch bij het tankstation te nuttigen. Daar waren twee Duitse fietsers erg geinteresseerd in onze mobielen en zij kregen uitgebreid uitleg. Na deze stop wilde Peter het gas erop leggen. Prima, dacht de rest, we zien je wel aan het einde. Toch begon het onder meer bij mij te kriebelen en samen met Jelle en Arjen hebben we flink doorgetrokken. Lekker, om ff flink te gassen tussendoor. Na verzameld te hebben ging te rit verder Friesland door. Mooie nieuwe stukken, in vergelijking met vorige editie. Rustige wegen langs mooie plaatsen. Ergens tussendoor nog een koffiestop en verder naar Blokzijl, waar we heerlijk hebben gegeten onder een overkapping op een terras, verwarmd ook nog. Na deze welkome pauze gingen we de schemering in. Ik dacht dat Blokzijl tegen Zwolle aan lag, maar dat was toch wel een behoorlijk stuk nog. In het donker reden we Zwolle door, waarna we via Windesheim, Wijhe en Olst in Deventer aankwamen. Net voor de koffiestop was Jelle af afgeslagen, hij had nog meer te doen. In Zwolle sloeg Peter af richting Bunschoten en in Deventer waren Arjen en Pieter Jan thuis. Daar gingen Paul, Edwin en Hen3 richting Apeldoorn. Met Marc reed ik verder, hij slaat af bij Epse. Midden in Deventer krijg ik nog een lekke voorband, balen dus. Maar goed, dat is vlot gefikst en we zetten er een tempo in richting Epse. Vandaar is het nog een relatief klein stuk voor ik weer thuis ben. Moe, maar voldaan. Het huis is al in rust, het is bijna 12 uur. 356 kilometer blijkt er op de teller te staan. Die teller heeft het overigens goed volgehouden. Na 3 uur gaf ie al het sein dat de batterij op laag niveau staat. Ik heb mijn opgeladen zonnecel bij me. Die geeft 4 stipjes aan las ie vol is. Ik leg hem onder mijn vizier, aangesloten aan de Garmin, die snel oplaadt. Er blijven continu nog 2 stipjes aan, door de zon erop. Vandaag, the day after, voel ik me prima. Op wat pijntjes en stijfheid hier en daar na. Beter dan de vorige keren. Mederijders, dank voor de mooie dag.

donderdag 21 augustus 2014

Aanrijroute RIJS2014

Vorige edities van grotere eendaagse tochten heb ik in relatief comfortabele toestand mee mogen maken. Het enige wat ik moest doen was op tijd bij de IJsselbrug in Zutphen zijn en fietsen uiteraard. Dat het dit jaar anders wordt, ligt aan het aantal meerijders uit Zutphen en verdere omgeving. Het lijkt er zelfs op, dat ik niet dij de bekende brug hoef af te spreken. Kijk en daar verdwijnt het comfort. Ik zal zelf de route naar het verzamelpunt in Apeldoorn moeten kennen. om niet vanaf 5 uur 's morgens erg te moeten zoeken, heb ik afgelopen dinsdagavond de stoute fietsschoenen aangetrokken en heb ik de route gereden. Op Basecamp het verzamelpunt in gevoerd als bestemming en mijn adres als vertrekpunt. Een kind kan verder de was doen. Mijn Edge 705 navigeerde me er prima naar toe. Overigens heb ik daarbij gekozen voor waypoint 37 als te vinden op de route RIJS 2014 die op ligfiets.net staat. Tjonge, ik heb dus zomaar het juiste punt gevonden. In iets meer dan een uur was ik er. Rustig gereden, dat wel. Dus, 5 uur weg en ik ben op tijd, als er zich verder geen omgevallen bomen op de route begeven. Opvallend voor de Edge vind ik dat er bij de routekeuze op het apparaat allerlei oude routes staan, die ik dan wis en vervolgens komen ze weer tevoorschijn. Ook via Basecamp geprobeerd te wissen, maar dat lukt niet, daar kan ik slechts de gegevens op de SD kaart wissen. Wie weet hoe het moet, mag het zeggen. Momenteel heb ik vakantie, ben gewoon thuis. aan het klussen en andere ook belangrijke dingen doen, zoals lezen en lekker eten. Dat betekent een stuk minder fietsen dan normaal, dus ik ben benieuwd naar mijn conditie volgende week.

vrijdag 15 augustus 2014

Ovalen, pedalen, ketting, tandwielen, stroomlijnen, banden, Strava...........LOL

Over al deze onderwerpen wordt veel geschreven en vooral veel geoordeeld. Soms ook zonder er ervaring mee te hebben. Prima op zich, uiteraard, maar ik vind het wel een beetje energieverspilling. Overigens is dat ook een oordeel natuurlijk. ik zou willen zeggen, in navolging van een min of meer bekende filosoof: onderzoek alles en behoudt het goede. Dat is ook de reden dat ik soms eens wat anders dan het gebruikelijke probeer. In een enkel geval is het eigen onderzoek niet nodig, als er al veel voorgangers lovend over schrijven. Dat is het geval bij de ovale tandwielen. Enige jaren geleden deed dit fenomeen zijn intrede in de wielerwereld. Op een of andere manier zonder noemenswaardig resultaat. Mijn idee is dat dit komt door de nogal behoudende instelling van veel fietsers en fabrikanten. De laatste jaren vinden ze weer hun weg naar fietsers, zowel velomobielers, via Peter de Rond, als profrijders. Hun ervaringen hebben me overgehaald deze ook aan te schaffen. Zoals Jan Geel met vertelde tijdens de CV 2014: ik word ouder en niet sneller, dus het moet van verbeteringen in de fiets komen. Nou ja, dat geldt voor mij ook. Mijn pedalen kraken, samen met de plaatsjes die in de schoen zitten. Als je blogs naleest moet je wel bijna over op de Bebop. Ik ben echter verknocht aan de Shimano's. Heb geen zin hier in te investeren en te onderzoeken of ze beter zijn. Daarin ben ik dan weer wat behoudend :) Met banden wil ik wel nogal eens experimenteren. Momenteel rijd ik met Continental. Voorop de Grand prix. Als je de commentaren op ligfiets.net leest, een tweetal, zijn ze slecht. Ik heb er nu ruim 1000 kilometer mee gereden en heb slechts 1 lek door een flink stuk glas gehad. Verder rijden ze heerlijk. Achterop ligt de Speedking. Die heb ik op 4,5 bar, want harder is contraproductief. Met 4,5 bar rijdt ie comfortabel. Er zit een profiel op, het is eigenlijk een ATB band voor crosscountry. Als ik boven de 40 kom begint ie wat de trillen, alsof ie daar niet voor gemaakt is. Nu reed ik dat voorheen niet vaak, maar met de ovalen erop wel. Binnenkort de van Wim H overgenomen Schwalbe allmotion maar eens monteren. Ketting en tandwielen hebben altijd aandacht nodig. Om Peter tijdens de montage van de ovalen niet teveel vieze handen te gunnen, had ik de ketting schoongeveegd met een oude lap. Daarna had ik weer moeten smeren, want nu hoor ik hem tijdens het rijden. Over tandwielen heb al meer geschreven, want een gedoe is dat. Toch maar eens een nieuwe aanschaffen, als mijn voorraadje O ringen op is. Tja, en dan Strava. Gisteren was ik voor mijn rug en schouder bij de fysiotherapeut, die rijdt bij ETP in Zutphen en "zit" ook op Strava. Met hem er ook over gehad. Net als hij gebruik ik het voor de lol, zeker niet voor de prestatie en competitie. Ik zie graag wat ik gereden heb. Het leuke vind ik de segmenten, gewoon om mijn eigen ritjes met elkaar te vergelijken. Een enkele keer een KOM is natuurlijk ook leuk, maar niet mijn streven. Ligfietsen en dan vooral velomobiel rijden gaat voor mij om de lol. Daarom heet ons Zutphense cluppie ook LOL. Lol maken, genieten van het rijden en de omgeving waardoor je rijdt, je snelheden, bij groepsritten de grappen en grollen die worden gemaakt. Daarom kijk ik alweer uit naar de RIJS2014 op 30 augustus. Hoe langer je fioetst, hoe meliger je wordt en hoe flauwer de grappen. Ik heb er nu al zin in.

vrijdag 1 augustus 2014

kettingrol en O ringen

Voor ik aan ligfietsen en velomobiel rijden deed, kende ik het fenomeen en dus het woord nog niet. De kettingrol, en diens onderdeel, of onderdaan, de O ring. Enige tijd geleden ontstond er geluid in mijn Q, door sommigen bak genoemd, wat ik niet kon thuisbrengen. En ik breng dingen graag thuis, want daar woon ik en dan heb ik er nog iets aan. Geratel, telkens als ik optrok of anderszins extra kracht op de ketting zette. (is dat de juiste term?) Verschillende dingen heb ik onderzocht en aangepast, soms hielp het een beetje, soms niets. Sinds eind november rijd ik een 26 i.p.v. 20 inch Q en die zou beduidend stiller zijn, want geen tussenas. Nou ja, daar begon mijn zoektocht. Iemand van LOL, nee, we noemen geen namen, dacht dat het aan de kap over de ketting, onder de stoel, zou kunnen liggen. Die heb ik enkele centimeters ingekort. een klein beetje minder gedoe. Daarna een tip, als reactie op een blog, dat het de kettingbuis zou kunnen zijn. Die heb ik met een opgewarmd Stanleymes afgesneden, dat was de gouden tip. Ook dat hielp een beetje. Tussendoor heb ik de nog aanwezige kettingbuis gereinigd met een touwtje om de ketting en die door de buis getrokken. Daar kwam wat ellende mee: stukjes rem- of versnellingskabel. Hielp ook wel wat, maar het bleef ratelen. De O ringen, dat zou nog kunnen. Bij vm.nl besteld, maar die passen niet ??? Bekijk ik de kettingrol en die is van het merk Terracyvle. Dat kennen de mannen van vm.nl niet. Vandaar dat ze niet goed pasten. Wim S ingeschakeld en die stuurde een paar exemplaren, die ook niet geheel pasten. (Wim, wat moet ik je nog betalen?) Bij de ijzerhandel in de stad een paar maanden geleden een stel ringen gevonden, pasten al beter. Na een paar ritten toch weer geratel. Peter de Rond gevraagd eens naar de kettingloop te kijken. Niets bijzonders, alles zit goed. Dus, de stoute schoenen, jawel, die staan in de schuur, aangetrokken en weer naar de ijzerhandel. Deze keer met de inmiddels versleten O ringen op zak. Iets krappere versie aangeschaft en deze er gisteren ingezet. ??? ik hoor niets ??? hoe kan dat ??? Zouden deze dan eindelijk de goeie zijn? Al rijdend en genietend van de stilte bedenk ik dat het fantastisch zou zijn als er kettingrollen zouden bestaan, waar je niet na xxx kilometer de O ringen hoeft te vervangen. Dat is toch echt zoooo 2013! Of bestaan ze al en weet ik dat niet?