Pagina's

dinsdag 23 augustus 2016

het gaat weer eens over........

Banden, dus. Nu zal menigeen afhaken, geen probleem:)

In mijn vorige bericht vertelde ik over de afstelling van de remmen en het schoonmaken ervan. Tevens heb ik de remkabel gesteld. Iets te strak, bleek vandaag, want ik kon de handrem niet goed vastzetten. ietsje losser dus maar dan.

Oh ja, de banden. Bij dezelfde klus heb ik de stoute schoenen aangetrokken en heb ik een paar oude Kojaks eronder gelegd. Voorheen mijn favoriete band, tot ik bij het eerste bezoek aan Germersheim wegens verregaande slijtage van de destijds eronder liggende Kojaks een paar Durano plus banden cadeau kreeg van Schwalbe. Toen is het gedonder begonnen, want die Durano's bevielen goed. Tot ik mijn oude Q 147 inruilde en vergat die Durano's eronderuit te halen. Afijn, om een lang verhaal korter te maken: ik heb naast de Kojaks en Durano's ook nog F lites en Conti GP's en weer Durano's gebruikt.
Tot ik begin dit jaar Marathon Greenguards nam. Prima banden, lekker comfortabel en lekbestendig. Goede rolweerstand, oftewel laag!

Waarom dan toch weer die Kojaks eronder? Om weer eens te ervaren hoe deze rijden. Nou, prima hoor, zolang je op glad asfalt blijft. Mijn oude route naar Almelo had veel asfalt en weinig stukken met keien of split.
Nu is dat anders, juist veel van die vervelende stukken en daar houdt Kojak niet van. Dan wordt ie trager.

Vanavond dus maar weer omgewisseld.

donderdag 18 augustus 2016

van dat soort klusjes

Het is vakantie, nog een paar dagen. Dan is het bij mij altijd tijd voor onderhoudsklusjes die ik normaal gesproken uitstel, tot het bijna te laat is.
Nu waren de remmen aan de beurt. De hendel blijft al een tijdje wat hangen en mijn remlicht blijft dan branden. Eerder heb ik dat eens aan de hand gehad bij mij vorige Quest. Voor het eerst destijds en dan is het gissen wat er aan de hand is. Nu, na bijna vijf jaar questen, weet ik het wel. Wielen eraf, remmen schoonmaken en smeren en de boel weer terugzetten.
Een hele klus, omdat die boutjes van de kogelkoppen er niet makkelijk af gaan. Zuinig als ik soms kan zijn, heb ik geen ratel met sleutel 10 om het makkelijk te doen. Voor die enkele keer dat het moet, geef ik geen geld uit. Dan maar wat langer pielen.
Vooral de rechterrem is vies. Daar zat het kapje dan ook niet meer op de middelste bout, zodat er makkelijk vuil in gaat. Zeker rechts gaat dat , want de rechterkant van de weg is nu eenmaal vuiler en vaak natter. Gelukkig had ik nog en reservekapje, maar dat zit niet strak. Dus de secondenlijm erbij gepakt om goed vast te zetten.
Met een oude tandenborstel haal ik het vuile eraf, wat olie op de draaiende delen en op de as, zoals het in het handboek van velomobiel.nl staat. Dan alles weer terug, er blijkt wat veel speling op de kabel te zitten. Straks maar even aanspannen, als alles is gedaan. Links gaat veel sneller, want veel minder vuil. Daar zat dan ook dat kapje op.
Als ie weer recht staat, stel ik de remmen. De remhendel komt makkelijk weer terug, dus die operatie is geslaagd.
Morgen een proefritje maken om de kijken of beide remmen gelijk gaan.

zondag 7 augustus 2016

een bonte stoet

Paul schreef er al over, de LOL rit van vandaag. Het is niet te doen om de kwaliteit van zijn verhaal te evenaren. Dat is dan ook vooral niet de bedoeling. ;)

Vanochtend rond half tien verzamelde zich een aantal ligfietsers in het historische centrum van Zutphen.  Met als doel.....tja, wat is het doel eigenlijk? Niet om te gaan racen, niet om zoveel mogelijk kilometers te maken. Maar wat dan? Misschien een soort van Achterhoekse ligfietspromotie? Nou ja, bedoeling of niet, dat laatste is altijd wel een soort van bijvangst.
In ieder geval hebben we weer veel LOL gehad.

Kijk maar eens naar de deelnemende fietsen: hoge liggers (2 x M5), lage ligger ( ook M5), midracer ( ?Gaucho), roeifietsen (2x), Milan, Strada, en ja, ook een paar Questen.

Vooral op plekken waar we noodgedwongen moeten stoppen hebben we veel bekijks. Zoals bij onze vaste koffiestop, met appelgebak. Deze keer bij Kasteel Hackfort, tegenwoordig van Natuurmonumenten. Of bij het pontje tussen Bronckhorst en Brummen. Of pedalerend (peddelend voor de roeifietsers) door Brockhorst.
Ook door de bossen en langs de velden verrassen we menig wandelaar en ruiter.
Maar ja, of zij door ons te zien rijden ooit zelf een ligfiets aanschaffen is maar zeer de vraag.

De route was veelzijdig. Langs de nieuwste Zutphense haven, nog zonder boten; langs een oude haven, was de bedoeling.....maar daar konden we helaas niet door. Door het bos, waar Paul wat modder hapte. Langs de velden, waar we helaas door het hoge mais niet veel van de omgeving konden zien.
Tja, mais, voor de veestapel........
Verder langs het water, Veengoot, Berkel en IJssel. Over het pontje, over de dijken. En toen was het alweer voorbij.
Op zijn LOL's ging er na de oversteek met de pont telkens een deel van de groep af, soms aangekondigd, soms zomaar ineens.

Tot de volgende LOL.


zondag 24 juli 2016

LOL en zitpositie

Dat heeft helemaal niets met elkaar te maken, maar om nu 2 berichten per dag te maken gaat ook mij wat erg ver. En binnen zitten bloggen met dit weer moet ook tot een minimum beperkt worden. Ik ben eigenlijk wel de hele dag buiten bezig, als het zo lekker weer is.
Maar nu de muggen wakker worden, ga ik toch ff naar binnen.

Om met LOL te beginnen. Voor vandaag had Bas het initiatief genomen om een tussendoortje te plannen. Dat was al wat langer geleden en ik kreeg ook zomaar fiat van het thuisfront. Ik zal het wel verdiend hebben :)

Onderweg kwamen er al wat titels voorbij voor dit bericht, in mijn hoofd. Zoals LOL(on)waardige rit.
Waarom waardig? Goed weer, goed gezelschap, goeie taart, goeie route etc. LOL rijders kennen het wel. Bas had een mooie tocht via de FB routeplanner gemaakt. Op Strava ziet het totaalbeeld eruit als een wat verwrongen kaart van Nederland, de grensomtrek bedoel ik dan. Grappig om te zien.
Ook waardig was dat er een variëteit aan plaveisel onder de bandjes door gleed. Niet altijd bepaald velomobiel vriendelijk.

Waarom onwaardig? Langere route dan een normale LOL rit. Klein gezelschap, slechts 4 rijders. Maar wat mij meer opviel en minder beviel is dat we pas na 65 kilometer aan de koffie met gebak gingen. Onderweg kwamen we een mooie uitspanning tegen, het Wapen van Heeckeren, na iets meer dan 40 kilometer. Volop ruimte, in de schaduw, rustige omgeving. Maar nee hoor, er moest en zou naar Doesburg gereden worden. De Waag uiteraard.
Nu weet iedereen uit Doesburg en verre omgeving dat je na 11 uur geen tafel meer vrij zal hebben op zondag, als de zon schijnt.
Dus vleiden we ons neer bij De Bonte Hond. Een uitstekend alternatief, met een prima stuk appeltaart.

Uiteraard was het een fijne tocht. Wel erg veel geëlektrificeerd grijs op de weg. Veel mensen die met moeite hun fiets onder controle hadden bij lage snelheden. Ik grapte naar Edwin dat men boven de 60 jaar geen richting meer hoeft aan te geven. Nou, dat doen ze dus niet vaak en zonder omkijken wordt er afgeslagen. Naar rechts geen probleem, maar naar links uiteraard wel. En dan iets van ons zeggen!

Dan die zitpositie. Ik liep al langer met de gedachte die eens aan te passen. Ik heb het gevoel dat ik te laag zat. Het blijkt een eenvoudige operatie aan de stoel, waar ik ongemerkt toch wel wat tegen aan hikte. Er was mij namelijk eens verteld dat het zeer nauw komt. Welnu dat geloof ik best, maar het viel erg mee. De stoel 1 gaatje omhoog gezet en onderaan wat millimeters naar achteren geschoven. Dat hoefde niet veel te zijn. Ik hoop wel dat ik het nu in 1 keer goed heb gedaan, want een van de inbusboutjes is dol gedraaid bij het aandraaien.

Inmiddels een paar ritten mee gereden en ik kan wel stellen dat het me erg goed bevalt. Ik zit iets hoger en iets rechter en vooral dat laatste bleek nodig te zijn.
Ik heb het gevoel dat ik mee kracht kan zetten en sneller rijd. Maar goed, dat kan net zo goed de invloed van het weer en het welbekende euforie-effect zijn. :)
Maar de winst is dat ik lekkerder zit. En de aanpassing heeft gelukkig ook geen invloed op mijn knieën o.i.d.

En dan het weer. Wat een buien af en toe. Gelukkig heb ik er nauwelijks doorheen hoeven rijden. Vrijdag had ik uit voorzorg een paraplu meegenomen. Met de kap rijden bij meer dan 25 graden lijkt me geen feest. En mijn afgeknipte poncho is prima, maar niet voor hoosbuien. De paraplu was nodig. De lucht voor me werd steeds donkerder, tot bijna zwart. Net op tijd had ik de plu omhoog, en met een rustig tempo van 25 per uur kon ik rijden en relatief droog blijven. Geen stormparaplu, maar een simpele HEMA, zwarte, grote plu.

maandag 18 juli 2016

Rare notatie in Strava

Vandaag de Edge met nieuwe batterij gebruikt. Na heen en weer rijden naar mijn werk, 2.45 uur, nog ruim over de helft vol. Ik denk zelfs 75%

Bij uploaden naar Strava kan ik de rit in eerste instantie echter niet vinden. Uiteindelijk komt ie toch bovenaan de lijst te staan, maar de kilometers tellen niet mee voor het maandtotaal van juli. Gek, maar waar kan dat aan liggen.
Bij beter bestuderen zie ik dat de datum van mijn rit 9 april 2007 is. ?????

Ik heb het niet genoteerd, maar dat zou wel eens de datum van aanschaf kunnen zijn. Zou ie dan door de wissel van batterij weer terug naar die datum gaan? Apparaat eens bekeken bij instellingen, maar daar staat gewoon de datum van vandaag.
Na de rit heb ik het aangesloten op de laptop, om te synchroniseren, misschien is daarom nu de datum goed.
Woensdag een nieuwe kans en dan maar ook via de Strava app op de smartphone vastleggen.......ik hoop wel dat het een eenmalige actie van Edge was :)

zondag 17 juli 2016

Nieuw leven voor Edge

Via de ligfietsgooglegroep heb ik gevraagd welke GPS mijn Garmin Edge zou kunnen vervangen. Ik kwam zelf uit bij de Etrex20. Omdat ik bij de vraag had vermeld dat mijn Edge niet meer lang meeging op een volle batterij, kreeg ik van Reinier de tip dat je de batterij eenvoudig kan vervangen.
Dat blijkt inderdaad zo te zijn. Twee jaar terug had ik die vraag al gesteld daar waar ik de Edge had gekocht. Dat ging niet, werd mij toen verteld.

Nu dus wel, gelukkig. Ik heb de batterij besteld. Er is een speciale mini torx schroevendraaier voor nodig. Op YouTube staat een filmpje hoe de operatie uit te voeren. Erg eenvoudig.

Morgen de eerste rit ermee en dan eens kijken of ik heen en weer kan zonder tussentijds op te laden. Zou ruim moeten kunnen want op een volle nieuwe batterij moet ie 8 uur draaien. En ik rijd max 3 uur.

Nu kan ik makkelijk mijn ritjes op Strava zetten, want dat gaat vrijwel vanzelf met een Gamin.

dinsdag 5 juli 2016

Een LOLlig CV

En dat was het!

Enkele weken geleden al vastgelegd dat we met LOL naar Cycle Vision zouden gaan. In de praktijk kwam het erop neer dat Edwin, Wim en ik op vrijdag erheen reden. Wim heeft een route gemaakt door ons welbekende mooie Nederland. Het weer was onderweg prima, tot vlak voor het einde. Tentjes opzetten gebeurde al tijdens wat gespetter en lopend naar het restaurant op een kilometer van de baan werden we flink nat. Lekker gegeten en gedronken en daarna bij de baan nog wat gekletst met anderen, vooral Wim's favoriete bezigheid :)

De volgende ochtend kwamen Pieter Jan en Nico samen, althans ze vertrokken die ochtend samen en kwamen in de middag aan. Ook zij hebben van de heenreis genoten.
Het ligt vast aan mijn leeftijd, want ik ben ff kwijt of Bas nu op zaterdag of al op vrijdag arriveerde. Ik vermoed zaterdag. No offence, Bas.
Hij heeft er twee dagen over gedaan op zijn volgepakte open ligger en een nacht op een paalcamping doorgebracht. En, het word saai, ook genoten van de heenweg.

Zondagochtend kwamen Marc, Arjen en Paul, afzonderlijk van elkaar.

En, hoogtepunt van het weekend, de terugreis die om 14 uur aanving, was onze jubileumtocht. LOL bestaat namelijk op 3 juli 5 jaar, zo had huisarchivaris Wim ons fijntjes meegedeeld. Waarvan acte!

Die terugreis was overigens nog met twee "verstekelingen" waarvan ik allen de naam van onze voorrijder nog wist, Frank. Onze Duitse gast, hoe heette hij ook alweer?
Nou ja, bij Almere scheidden onze wegen, althans de mijne, want met een drukke week voor de boeg wilde ik niet te laat thuis komen. En, iedereen die al eens heeft meegereden weet het: LOL tochten zijn geen wedstrijden. De LOL zit in het samen rijden en dat kan sommigen niet lang genoeg duren :)
Ik was al anderhalf uur thuis en zag dat Marc en Nico voor mijn huis langs reden, kijk dat bedoel ik dus.......

Maar dan CV zelf. Erg leuk, maar ik merk wel dat het een beetje een ons kent ons sfeertje is. Niets mis mee, maar dan wordt het ligfietswereldje wel klein.
Ik heb genoten van de wedstrijden die ik heb gezien. De uursrace, de hindernisrace, de baanwedstrijden binnen.
Wat me altijd opvalt, ten positieve, is het plezier dat iedereen uitstraalt. Mooie fietsen ook om te bewonderen en mensen die zowat alle wedstrijden meedoen. Poeh, wat een energie.

En een mooie baan is het ook, de buitenbaan. Vooraf had ik niet het idee dat het een voor mij snelle baan zou zijn, omdat ie langer is dan in Venray en de wind vrij spel heeft. Nou, dat viel alles mee. Vorig jaar heb ik voor het eerst de drieuurs gereden. Gemiddeld 36,7 per uur. Niets bijzonders in de ligfietswereld, maar ik was er trots op.
Ik was benieuwd of ik dat zou kunnen evenaren. Inrijden heb ik niet gedaan. Een rondje vooraf gereden om het parcours te zien en de inrijronde. Daarna van start. In de eerste ronden kwam een welbekende groene DF mij elke twee ronden voorbij. Die ging dus heel snel.
Na een tijdje merkte ik dat mij gemiddelde elke ronde omhoog ging. 35, 36, 37...hoger dan vorig jaar. 38, 39.....uiteindelijk finishte ik met 40,5 gemiddeld.
Nou ja, een lustrum waardige prestatie zullen we maar zeggen.
Ik had het zelf in ieder geval nooit verwacht. Waar ik het vandaan gehaald heb weet ik ook niet. Ik weet wel dat elke keer dat bultje op vertraagde en dat ik daarna weer op gang moest komen. Na een paar ronden heb ik telkens die bult zodanig snel genomen, dat ik bovenop niet onder de 30 kwam. Dat scheelde dus.

Tussendoor in de wedstrijd zie je de strijd tussen de toppers, mooi gewonnen door Stephen Slade in zijn fantastische "beany"

Gelukkig is het volgend jaar wee op dezelfde plek. Een ding zal anders zijn: ik heb een andere tent bij me, want na 16 jaar trouwe dienst is ie in de kliko verdwenen, nog nadruppende van de diverse lekkages.

Naderhand komen er via allerlei wegen mooie foto's en filmpjes voorbij, nagenieten dus.