vrijdag 16 januari 2015

Hou ze in de gaten!

Wie dan? Die mannen van de provincie, die denken dat zij het beste voor hebben met fietsers. Die zeggen dat de verkeerskundigen alle relevantie informatie hebben verstrekt en die dan een ontwerp maken. Juist ja, de ontwerpers van de wegen waar wij als (lig)fietsers gebruik van maken.

Wat is het geval? Gisteren ben ik met een fietsmaat naar een informatieavond geweest over het aanpassen van de ventweg naast de provinciale weg tussen Zutphen en Lochem. Als vertegenwoordigers van de Fietsersbond zijn we uitgenodigd.
Die ventweg is eigenlijk een breed fietspad, waar bewoners gebruik van maken om op de hoofdweg te komen. Ook is er (in geringe mate) landbouwverkeer. Het is een voorrangsweg. En daar zit het probleem, in de toekomst. De verkeerskundigen hebben gemeend dat een tiental aansluitingen op de hoofdweg niet meer voorrang geven voor fietsers. Overal zullen we alert moeten zijn op snel aankomende forenzen, die net voor je langs, als je geluk hebt, de hoofdweg oprijden.

Dan de verantwoording! Ze menen dat ze het veiliger maken voor ons fietsers. Zijn er dan problemen, vraag ik? Nee, dat niet. Geen meldingen over ongelukken en gevaarlijke situaties? nee, dat niet. Dus ik opper dat het lijkt op bevoordeling van de automobilist. Nee, zo moet ik toch echt niet denken.
Ik vraag of men de situatie ter plekke kent. Nee, dat niet. Er nooit wezen lijken, of fietsen? Nee, dat niet.
Maar ik ben wel fietser hoor, zegt er een. Later blijkt dat ie mountainbiket in de bossen bij Nunspeet. Ja dan ben je een kenner, hoor.
De situatie nu is prima, op een enkel zijweggetje na, waar het overzicht slecht is. Mijn ervaring is dat elke automobilist daar nu wel rekening mee houdt, want hij/zij moet voorrang geven.

Erger nog is wat iemand even later inbrengt. De doorstroming, van auto's, op de hoofdweg moet doorgang vinden. En dan blijkt ook nog uit metingen dat de gemiddelde, gemeten, snelheid, hoger is dan toegestaan. Dus zeg ik: zet er maar een paar flitsers neer, goed voor de lokale economie. Nee, dat kan niet hoor, het autoverkeer moet doorstromen. Ten koste van ons dus.
Op deze route rijden veel middelbare scholieren. Die letten van nature niet op. Er zullen wel eerst ongelukken moeten gebeuren.....

Wij gaan protest aantekenen, schakelen er de verkeerskundige van de Fietsersbond voor in.

Ben je benieuwd welk tracé het is? www.gelderland.nl/n346 

maandag 12 januari 2015

nieuwe helm

Een tijd gelden zag ik op de blog van Strada 3 dat hij een mooie nieuwe helm had gevonden. Hij heeft een fel groene genomen, ik heb een grijze geselecteerd. Waarom? Nou ja, mijn oude helm is niet waterdicht, een prima helm voor bijvoorbeeld de helmverplichting bij CV straks. Maar, in dit jaargetijde te koud, en niet waterdicht, dus. Dat is deze nieuwe wel. Gekocht bij kanowinkel.nl  Een echte kanohelm, nou dat past wel deze dagen, want voor je het weet lig je in de IJssel.
Via deze link is hij te bewonderen. Nu heb ik wel nog een tip nodig hoe ik deze link wijzig in bijvoorbeeld het woord helm.Ik ben enigszins digibeet, dus graag in J&J taal. http://www.peakuk.com/peakukkit.php?content=helmet&prodid=83.
Zoals je nu hierboven ziet heb ik de les van Paul in de praktijk gebracht. Paul, bedankt.

Ik heb de helm al een tijdje liggen, kon niet goed afscheid nemen van de oude. Nou ja, dat hoeft ook niet. Maar goed, afgelopen vrijdag waaide het zo hard dat de oude helm, met zelfgemaakt vizier, bijna van mijn hoofd waaide. Nu houd ik niet zo van strakke riempjes om mijn hals, dus dat hield de helm niet tegen. Vandaar dus maar die mooie Predator gepakt. Ik heb er een uitsparinkje in moeten maken om de magneet van mijn hoorapparaat de ruimte te geven. Het ding past prima, er zit een mooi klepje aan, dus de regen komt niet op de bovenste helft van mijn bril, als ik mijn maximaxivizier maar laag genoeg zet. Anders moet ik mijn hoofd teveel omhoog houden en regent het toch in.
Ik moet zeggen, de helm doet wat ie moet: houdt mijn hoofd en vooral mijn apparaten droog. Zit niet hinderlijk, wat veel helmen wel hebben, vind ik.

Of het nu aan de nieuwe helm ligt is moeilijk te zeggen, maar zowel heen als terug heb ik ruim 1 km/u gemiddeld harder kunnen fietsen. terwijl de wind volgens mij net zo was als afgelopen vrijdag.

zaterdag 10 januari 2015

De kortste weg is soms de beste

Gisterenochtend stond ik voor de keuze: fietsen of met de trein. Dat is wel vaker een keuze, die doorgaans in het voordeel van de velomobiel uitvalt. Alleen bij heel slecht weer ga ik met de trein als er dergelijke keuzes zijn. Maar ja, wat is nu eigenlijk slecht fietsweer? Boven windkracht 5 3n bij veel sneeuwval.
De wind stond krachtig tot stormachtig, zoals de weermannen en vrouwen het noemen. Randje 5 tot 6. Ik dacht, doen! Op de bukker naar het station is ook geen pretje, tenslotte.
Vanwege de wind en een beetje regen de helm maar opgezet, met vizier ervoor. Die heb ik net voor Brummen maar afgezet, want de wind kwam telkens onder het vizier, met als gevolg dat de helm rechtop komt. Riem strakker is geen optie, ik wil wel adem halen.

Mijn route werd de kortst mogelijke. Ik ga dan bij Zutphen de IJssel over via de Cortenoeversebrug. Dat was een hele opgave, vooral om niet tegen de vangrail geduwd te worden door de windstoten. Daarna een stukje dijk. Tempo was niet hoog. Tegenwind en af en toe windstoten van opzij. Voorbij Leuvenheim kom ik weer een open stuk. Pas kort voor Dieren wordt het draaglijker omdat er bossen en bebouwing is, die als windvanger werken. Buiten Dieren gaat het ook weer prima, ik rij in de windschaduw van de Veluwezoom. Ik besluit bij Rheden niet linksaf te gaan over de dijken langs de IJssel, maar rechtdoor, door Velp en dan Arnhem in. Meestal rijden er veel scholieren, maar dat valt nu erg mee. Vanuit Velp is het langzaamaan afdalen Arnhem in, maar door de wind valt dat voordeel deze keer tegen. Met een schamele 24,5 gemiddeld stal ik de Q in mijn privé parking.

De terugweg neem ik wel mijn normale langere route van 42 kilometer, 9 meer dan de kortste. In het begin zijwind, maar als ik bij Westervoort de brug over ben wordt het wind mee. Dat rijdt lekker, maar door de windstoten die er nog steeds zijn, durf ik niet voluit te gaan. Toch klimt het gemiddelde naar 32.
Als ik een paar kilometer voor Toldijk de bocht om ga en de wind van links komt, wordt het weer spannender wegens de windstoten en het tempo zakt weer. Ik kom thuis met ruim 30 gemiddeld op de teller.

En dan de banden maar weer. De F lites bevallen nog prima, geen problemen met nat en koud weer. Achterop ligt al een paar weken een Continental Topcontact 2. Goed voor herfst en winter. Voldoende grip, comfort en lekbestendigheid. Echter niet heel snel. Zakt qua druk vrij snel, na een week, van 5 naar 3,5 en dat merkt je goed. Deze band moet echt op 5 om lekker te rijden.
Vandaag valt de Vogelvrije Fietser in de bus en Testkees zegt erin iets over de Conti, maar dan de sportcontact. Met deze band, weliswaar 28 inch, moet hij duidelijk meer vermogen trappen voor hetzelfde resultaat. Zou er veel verschil zijn tussen sport en top, qua contact? De favoriet van Kees is de Vittorio Voyager. Iemand die daar ervaring mee heeft?

woensdag 7 januari 2015

Training

Ik heb besloten mee te doen aan wedstrijden op Cycle Vision. En dan natuurlijk niet voor de prijzen, maar ook niet voor spek en bonen. Doel is de 1 uursrace en de drieuurs. Dus moet er getraind worden.
Ik rijd twee a drie keer per week van Warnsveld naar Arnhem. Daarbij deel ik de ritten in naar 4 of 6 per week. Mijn doel is dat ik mijn conditie verbeter, basissnelheid verhoog en uithoudingsvermogen vergroot.

Volgens wat ik nog weet van het hardlopen en racefietsen is er een aantal trainingen te doen. Om de basissnelheid te verhogen zijn intervaltrainingen nodig. Voor het vergroten van uithoudingsvermogen zijn duurtrainingen nodig, op hoge snelheid. En tussendoor moet er hersteld worden middels in rustig tempo te rijden ritten.

Mijn heenweg zal telkens een soort hersteltraining zijn, want uitgewoond op mijn werk aankomen kan natuurlijk niet. De terugweg naar huis wordt dan de intervaltraining of training op hoog duurtempo.
Als het goed is zal ik merken dat deze laatste op steeds hogere snelheid zal kunnen. Ik zal ook de afstanden moeten vergroten, dus ga ik nieuwe routes zoeken.

En ja, nu beginnen geeft in juni resultaat, dat weet elke wielrenner ook.

zondag 4 januari 2015

Van alledaagse dingen en de dagen die voorbij gaan

Ja, beste mensen, het nieuwe jaar is aangevangen en de alledaagse ww ritten zitten weer in de planning. Na een oliebollentocht, een rit met Captain Kirk (zie Mooi Geel http://mooigeelisnietlelijk.blogspot.com/2015/01/to-boldly-go-where-no-velomobile-has.html ) en ver daarvoor de RIJS2014 komt het normale werk weer in beeld. Alledaagse dingen, goed en slecht weer, afwisseling in ww routes etc.

Hoewel, vandaag vroeg Edwin of ik de week van 4 mei vrij kan nemen, voor onze jaarlijkse fietsweek ergens door West Europa. En Cycle Vision werd alweer genoemd tijdens onze rit vandaag.

Maar goed dat is verder weg. Eerst maar eens de komende maanden door komen met de Q. Stukjes over banden etc zitten vast weer in de pen.

Ik heb het plan opgevat om bij Cycle Vision mee te doen aan wedstrijden, voor de LOL. De uursrace en de drieuurs lijken me wel wat. Daar zal ik eens een trainingsschema voor gaan opstellen, want ik wil natuurlijk naast de lol ook wel wat neerzetten.

In ieder geval aan alle lezers: veel fietsplezier in 2015!

maandag 29 december 2014

Oliebollentocht 2014

De voorpret is altijd erg leuk bij lange afstandsritten die we met LOL (mee)maken. Vooraf wordt er veel uitgewisseld via social media over kleding, racekappen, schoenen, banden, eten etc. Ook dit keer bleef mijn mobiele telefoon piepjes geven, elke keer weer een Whatsapp bericht. Ook nu, na afloop, gaat het door. Uitwisselen van ervaringen, hoe we hebben geslapen, waar de pijntjes zitten, hoe alles is gegaan.

Dit is een foto, vroeg in de ochtend gemaakt bij Paul voor de deur. We mochten bij hem verzamelen, onder het genot van een zelfgebakken appelflap.What's in a name?
We vertrokken met 11 personen, waarvan 4 met kap. Lorenz had de route voor de heenweg gemaakt.
Ik ben om 06.30 uur opgestaan en heb snel ontbeten. Dan alles in de fiets, nou ja, alles: eten, drinken, reservekleding. Reparatiemateriaal en banden liggen er standaard in voor mijn ww ritten. 07.20 vertrokken, en wie weet kom ik Marc en Nico onderweg tegen. Bij het oprijden van de IJsselbrug zie ik het achterlampje van Nico. Midden op de brug fietsend zie ik twee voorlampen branden, onderaan de andere kant van de brug: Marc en Wim R. Gezamenlijk rijden we naar Dieren. Nog geen vuiltje op de weg, maar dat wordt snel anders als we uit Dieren vertrekken.
 Hier boven en onder twee opnames van de dijk bij Velp. In Dieren ligt nog hier en daar wat sneeuw en ijs. Als we in Rheden afslaan naar de dijk wordt het toch wel anders. De eerste stukken vallen mee, maar bij Velp is een stuk niet gestrooid, maar wel veelvuldig bewandeld in de verse sneeuw van de dag ervoor. Die is nu vastgevroren. Paul, zie foto hieronder, maakt de eerste schuiver van de dag. Behulpzame wandelaars bieden zich direct aan.
Er zullen nog wat schuivers volgen in de loop van de dag. Zo zijn we bij Lent ineens, uit een tunnel rijdend, Paul en Nico kwijt. Nico blijkt over de kop te zijn gegaan vlak voor de tunnel. In Nijmegen besluit hij de Oliebollentocht zelf niet te rijden, om in ieder geval nog thuis te kunnen komen. Jammer voor hem!
Tussen Arnhem en Nijmegen was bedacht dat we over de Huissense dijk zouden gaan. Dat is normaal gesproken een prachtige route, maar nu een behoorlijk stuk flink aanpoten, omdat er niet was gestrooid of geveegd en alles hobbelig ijs was op de dijken. Jammer.

Nijmegen binnen rijdend over de Oversteek is het nog even zoeken naar de voormalig Honig fabrieken, maar al snel bevinden we ons tussen allerlei velomobielers met allerlei velomobielen. Na de koffie met kerststol wordt een groepsindeling gemaakt en gaan we op pad. Al snel blijkt dat de groepsindeling wordt losgelaten, want vlak over de brug is een beoogde route onbegaanbaar en wordt het eigenlijk 1 grote groep. Hoewel, deze versplintert telkens bij wegversmallingen.
We maken een mooie tocht door de Ooijpolder. Hier is de derde schuiver van de dag, als Lorenz een richeltje ijs verkeerd inschat en op zijn kant gaat. Gelukkig geen schade.

Even later arriveren we in Kekerdom, alwaar de Waard ons gastvrij ontvangt met koffie en twee soorten taart. De appeltaart blijkt nog bevroren, maar dat mag de pret niet drukken. Er wordt lustig gekletst deze pauze. De paar aanwezige "normale" gasten zullen zich wel overvallen voelen door zo een groep voornamelijk mannen van middelbare leeftijd in de vreemdste outfits.

De weg wordt vervolgd, een klein stukje Duitsland en dan een flinke klim richting Berg en Dal. Hier versplinterd de groep wederom. Na een warme klim door mooi winters "berglandschap" volgt een afdaling over niet geheel ijsvrije wegen naar de Waalkade. Daar wordt de groepsfoto gemaakt.

Terug bij Elan is er warme chocomel, koffie, snert, oliebollen, napraten en klaarmaken voor de terugreis.Ondanks de verwachte tegenwind viel mij de koude wel mee.

Op de brug bij Nijmegen viel mij de weerspiegeling van voor mij rijdende velomobielen op, in de glazen zijwand. Je moet wel goed kijken op onderstaande foto.

De terugreis hebben we via Elst gedaan, omdat we in het donker niet nog meer slecht begaanbare wegen wilden nemen. Dat ging gelukkig goed. Na dwars door Arnhem te hebben gereden, namen we bij Dieren afscheid van de eerste groep, bij Brummen de tweede en in Zutphen de laatste opsplitsing.

Mannen en vrouwen van de organisatie: bedankt. Het was mijn eerste, maar zeker niet mijn laatste oliebollentocht.

maandag 22 december 2014

Stoempen en sleuren

Dat was het vandaag, stoempen en sleuren. Windkracht 6 tegen vanochtend, dat was merkbaar op de dijken en tussen de weilanden. Dat bik nog met 25,6 gemiddeld bij de baas verscheen, vind ik zelf een behoorlijke prestatie, bijna een wonder.
Nu was het niet eens echt tegenwind, meer zijwind. En als ik ergens een hekel aan heb, is het zijwind in een velomobiel, zeker kracht 5 of 6. Liever heb ik de wind recht tegen.
En dan windvlagen telkens. Een behoorlijk avontuur, dus. En echt stoempen, zoals de Vlamingen het bedoelen.

Op de terugweg dacht ik vooraf meer geluk te hebben. Voornamelijk wind mee. Nou dat viel tegen, ook nu veel zijwind en als ie meer mee is, maakt het niet veel uit met enigszins tegen, behalve de snelheid. Het blijft spannend, om bij 37 per uur een rukwind langs te krijgen. Dus het tempo maar wat aangepast. Liever iets later heel thuis, dan op zijn kop in de sloot, toch?

Mijn zelfgefabriceerde vizier, voorruit meer qua grootte, moest ik vasthouden. De huistuinenkeukenklittenband hield het niet goed op zijn plek. Dus maar een metertje Velcro besteld vandaag.

Ik had gehoopt een mooi verhaal over de eerste ervaringen met de Continental Topcontact te kunnen schrijven, maar de weersinvloeden zijn vandaag te groot om een objectieve indruk weer te geven. In eerste instantie lijkt het wel een prettige band. Hopelijk is het woensdag rustiger weer en kan ik er meer over zeggen.