Pagina's

donderdag 15 september 2016

KOM 't of KOM 't niet? En.........toch geen banden?????

Net als een aantal andere velomobielers gebruik ik Strava. Leuk om je ritten bij te houden en te vergelijken met anderen. Paul schreef onlangs ook al over een bekend Strava fenomeen, de segmenten. Dat zijn kleine stukjes, soms wel wat groter tot wel 15 kilometer, waarbij je je eigen prestaties kan vergelijken met anderen. Een soort online competitie, maar dan niet terwijl je tegelijkertijd fietst.
Op mijn route zit er een die me al een tijdje bezig houdt. Het is een stukje van 700 meter, waar ik all time de 4e tijd heb staan. 54 seconden. Ik probeer al maanden dat te verbeteren en de KOM te pakken. KOM? ja, King Of Mountain. Nu zit er wel 4 meter verval in die 700 meter, een echte berg dus......
Soms kom ik tot 57 seconden, 56 was het vandaag. Waarom lukt het nu steeds net niet? Bij de startstreep, virtueel, van dit segment, kom ik net een flauwe bocht om, een klein stukje stijgend. Door mijn lage zit heb ik geen goed zicht op wat me tegemoet komt. Er is een reling die het zicht wegneemt. Er komt nogal eens een racefietser of f*cking brommer door de bocht scheuren, die hebben wel goed zicht.
Ik had bedacht dat ik met een snelheid van minimaal 40 eraan zou moeten beginnen. Vandaag was dat 35, te weinig dus.
Nu ja, de KOM staat op 50 seconden, volgende keer beter.

En waar gaat het eigenlijk over?

Ander dingetje is dat ik sinds vandaag met een andere configuratie achter rijd. Een Michelin Protek Max in mijn oude Continental Speedking.
Ik zat er al een tijdje naar te kijken. Wim Schermer heeft er al eens over geschreven, VM.NL verkoopt het ook al tegenwoordig.
Die Conti is een heerlijke band, maar niet erg lekbestendig. Ik reed er eerst met een Antiplatt in. Theo van VM.NL wist me met een heel technisch verhaal ervan te overtuigen dat dit een negatief effect heeft op de rolweerstand.
Antilekvloeistof in een normale binnenband heb ik ook al eens geprobeerd, maar wat een geknoei is dat. Daarom lijkt me die Michelin wel wat.
Voor de zekerheid wel mijn Allmotion met gewone binnenband bij me.
De maidentrip met deze configuratie beviel me uitstekend. De fantastische rijeigenschappen van de Conti merk je direct. Rolt heerlijk, accelereert goed, rolt goed door en is erg comfortabel. Bij een viaduct net ten zuiden van Doesburg kan ik testen wat het voordeel is. Daar trap ik altijd rustig omhoog om bij steeds hetzelfde punt mijn benen stil te houden om rustig naar beneden te rollen. Ik kom een paar kilometer aan snelheid hoger uit dan voorheen. Maar ja, een zwaluw brengt geen zomer.....

donderdag 8 september 2016

Vreemd gaan

Dit is mijn nieuwe aanwinst, jawel een rechtopracer, bukfiets of hoe je het ook wil noemen. Waarom? Ik hou van klimmen en dat is niets met een velomobiel. Ik hou ook van racen, dat kan uiteraard met beide fietsen.

Volgend jaar ga ik met anderen de Mont Ventoux beklimmen, tja, oude mannen in lycra, hoe heet dat ook alweer?

Het is een prachtige Cannondale CAAD 10, afgemonteerd met Ultegra, Schwalbe Ultremo bandjes erop. Ik ben eigenlijk meer fan van Continental. Vandaag kreeg ik de tip om ook eens Vittorio te proberen. Nou ja, de Ultremo's zullen het ook wel goed doen.

Het ding weegt inclusief pedalen een kleine 9 kilo. Tijdens het korte ritje van de winkel naar huis merkte ik al dat elke trap omgezet wordt in snelheid, een erg stijf frame dus.
Morgen mijn maiden trip over de Posbank naar Arnhem. Ik ben erg benieuwd.

Het ding is prima afgeleverd door onze eigen Nico.

wordt vervolgd

dinsdag 23 augustus 2016

het gaat weer eens over........

Banden, dus. Nu zal menigeen afhaken, geen probleem:)

In mijn vorige bericht vertelde ik over de afstelling van de remmen en het schoonmaken ervan. Tevens heb ik de remkabel gesteld. Iets te strak, bleek vandaag, want ik kon de handrem niet goed vastzetten. ietsje losser dus maar dan.

Oh ja, de banden. Bij dezelfde klus heb ik de stoute schoenen aangetrokken en heb ik een paar oude Kojaks eronder gelegd. Voorheen mijn favoriete band, tot ik bij het eerste bezoek aan Germersheim wegens verregaande slijtage van de destijds eronder liggende Kojaks een paar Durano plus banden cadeau kreeg van Schwalbe. Toen is het gedonder begonnen, want die Durano's bevielen goed. Tot ik mijn oude Q 147 inruilde en vergat die Durano's eronderuit te halen. Afijn, om een lang verhaal korter te maken: ik heb naast de Kojaks en Durano's ook nog F lites en Conti GP's en weer Durano's gebruikt.
Tot ik begin dit jaar Marathon Greenguards nam. Prima banden, lekker comfortabel en lekbestendig. Goede rolweerstand, oftewel laag!

Waarom dan toch weer die Kojaks eronder? Om weer eens te ervaren hoe deze rijden. Nou, prima hoor, zolang je op glad asfalt blijft. Mijn oude route naar Almelo had veel asfalt en weinig stukken met keien of split.
Nu is dat anders, juist veel van die vervelende stukken en daar houdt Kojak niet van. Dan wordt ie trager.

Vanavond dus maar weer omgewisseld.

donderdag 18 augustus 2016

van dat soort klusjes

Het is vakantie, nog een paar dagen. Dan is het bij mij altijd tijd voor onderhoudsklusjes die ik normaal gesproken uitstel, tot het bijna te laat is.
Nu waren de remmen aan de beurt. De hendel blijft al een tijdje wat hangen en mijn remlicht blijft dan branden. Eerder heb ik dat eens aan de hand gehad bij mij vorige Quest. Voor het eerst destijds en dan is het gissen wat er aan de hand is. Nu, na bijna vijf jaar questen, weet ik het wel. Wielen eraf, remmen schoonmaken en smeren en de boel weer terugzetten.
Een hele klus, omdat die boutjes van de kogelkoppen er niet makkelijk af gaan. Zuinig als ik soms kan zijn, heb ik geen ratel met sleutel 10 om het makkelijk te doen. Voor die enkele keer dat het moet, geef ik geen geld uit. Dan maar wat langer pielen.
Vooral de rechterrem is vies. Daar zat het kapje dan ook niet meer op de middelste bout, zodat er makkelijk vuil in gaat. Zeker rechts gaat dat , want de rechterkant van de weg is nu eenmaal vuiler en vaak natter. Gelukkig had ik nog en reservekapje, maar dat zit niet strak. Dus de secondenlijm erbij gepakt om goed vast te zetten.
Met een oude tandenborstel haal ik het vuile eraf, wat olie op de draaiende delen en op de as, zoals het in het handboek van velomobiel.nl staat. Dan alles weer terug, er blijkt wat veel speling op de kabel te zitten. Straks maar even aanspannen, als alles is gedaan. Links gaat veel sneller, want veel minder vuil. Daar zat dan ook dat kapje op.
Als ie weer recht staat, stel ik de remmen. De remhendel komt makkelijk weer terug, dus die operatie is geslaagd.
Morgen een proefritje maken om de kijken of beide remmen gelijk gaan.

zondag 7 augustus 2016

een bonte stoet

Paul schreef er al over, de LOL rit van vandaag. Het is niet te doen om de kwaliteit van zijn verhaal te evenaren. Dat is dan ook vooral niet de bedoeling. ;)

Vanochtend rond half tien verzamelde zich een aantal ligfietsers in het historische centrum van Zutphen.  Met als doel.....tja, wat is het doel eigenlijk? Niet om te gaan racen, niet om zoveel mogelijk kilometers te maken. Maar wat dan? Misschien een soort van Achterhoekse ligfietspromotie? Nou ja, bedoeling of niet, dat laatste is altijd wel een soort van bijvangst.
In ieder geval hebben we weer veel LOL gehad.

Kijk maar eens naar de deelnemende fietsen: hoge liggers (2 x M5), lage ligger ( ook M5), midracer ( ?Gaucho), roeifietsen (2x), Milan, Strada, en ja, ook een paar Questen.

Vooral op plekken waar we noodgedwongen moeten stoppen hebben we veel bekijks. Zoals bij onze vaste koffiestop, met appelgebak. Deze keer bij Kasteel Hackfort, tegenwoordig van Natuurmonumenten. Of bij het pontje tussen Bronckhorst en Brummen. Of pedalerend (peddelend voor de roeifietsers) door Brockhorst.
Ook door de bossen en langs de velden verrassen we menig wandelaar en ruiter.
Maar ja, of zij door ons te zien rijden ooit zelf een ligfiets aanschaffen is maar zeer de vraag.

De route was veelzijdig. Langs de nieuwste Zutphense haven, nog zonder boten; langs een oude haven, was de bedoeling.....maar daar konden we helaas niet door. Door het bos, waar Paul wat modder hapte. Langs de velden, waar we helaas door het hoge mais niet veel van de omgeving konden zien.
Tja, mais, voor de veestapel........
Verder langs het water, Veengoot, Berkel en IJssel. Over het pontje, over de dijken. En toen was het alweer voorbij.
Op zijn LOL's ging er na de oversteek met de pont telkens een deel van de groep af, soms aangekondigd, soms zomaar ineens.

Tot de volgende LOL.


zondag 24 juli 2016

LOL en zitpositie

Dat heeft helemaal niets met elkaar te maken, maar om nu 2 berichten per dag te maken gaat ook mij wat erg ver. En binnen zitten bloggen met dit weer moet ook tot een minimum beperkt worden. Ik ben eigenlijk wel de hele dag buiten bezig, als het zo lekker weer is.
Maar nu de muggen wakker worden, ga ik toch ff naar binnen.

Om met LOL te beginnen. Voor vandaag had Bas het initiatief genomen om een tussendoortje te plannen. Dat was al wat langer geleden en ik kreeg ook zomaar fiat van het thuisfront. Ik zal het wel verdiend hebben :)

Onderweg kwamen er al wat titels voorbij voor dit bericht, in mijn hoofd. Zoals LOL(on)waardige rit.
Waarom waardig? Goed weer, goed gezelschap, goeie taart, goeie route etc. LOL rijders kennen het wel. Bas had een mooie tocht via de FB routeplanner gemaakt. Op Strava ziet het totaalbeeld eruit als een wat verwrongen kaart van Nederland, de grensomtrek bedoel ik dan. Grappig om te zien.
Ook waardig was dat er een variëteit aan plaveisel onder de bandjes door gleed. Niet altijd bepaald velomobiel vriendelijk.

Waarom onwaardig? Langere route dan een normale LOL rit. Klein gezelschap, slechts 4 rijders. Maar wat mij meer opviel en minder beviel is dat we pas na 65 kilometer aan de koffie met gebak gingen. Onderweg kwamen we een mooie uitspanning tegen, het Wapen van Heeckeren, na iets meer dan 40 kilometer. Volop ruimte, in de schaduw, rustige omgeving. Maar nee hoor, er moest en zou naar Doesburg gereden worden. De Waag uiteraard.
Nu weet iedereen uit Doesburg en verre omgeving dat je na 11 uur geen tafel meer vrij zal hebben op zondag, als de zon schijnt.
Dus vleiden we ons neer bij De Bonte Hond. Een uitstekend alternatief, met een prima stuk appeltaart.

Uiteraard was het een fijne tocht. Wel erg veel geëlektrificeerd grijs op de weg. Veel mensen die met moeite hun fiets onder controle hadden bij lage snelheden. Ik grapte naar Edwin dat men boven de 60 jaar geen richting meer hoeft aan te geven. Nou, dat doen ze dus niet vaak en zonder omkijken wordt er afgeslagen. Naar rechts geen probleem, maar naar links uiteraard wel. En dan iets van ons zeggen!

Dan die zitpositie. Ik liep al langer met de gedachte die eens aan te passen. Ik heb het gevoel dat ik te laag zat. Het blijkt een eenvoudige operatie aan de stoel, waar ik ongemerkt toch wel wat tegen aan hikte. Er was mij namelijk eens verteld dat het zeer nauw komt. Welnu dat geloof ik best, maar het viel erg mee. De stoel 1 gaatje omhoog gezet en onderaan wat millimeters naar achteren geschoven. Dat hoefde niet veel te zijn. Ik hoop wel dat ik het nu in 1 keer goed heb gedaan, want een van de inbusboutjes is dol gedraaid bij het aandraaien.

Inmiddels een paar ritten mee gereden en ik kan wel stellen dat het me erg goed bevalt. Ik zit iets hoger en iets rechter en vooral dat laatste bleek nodig te zijn.
Ik heb het gevoel dat ik mee kracht kan zetten en sneller rijd. Maar goed, dat kan net zo goed de invloed van het weer en het welbekende euforie-effect zijn. :)
Maar de winst is dat ik lekkerder zit. En de aanpassing heeft gelukkig ook geen invloed op mijn knieën o.i.d.

En dan het weer. Wat een buien af en toe. Gelukkig heb ik er nauwelijks doorheen hoeven rijden. Vrijdag had ik uit voorzorg een paraplu meegenomen. Met de kap rijden bij meer dan 25 graden lijkt me geen feest. En mijn afgeknipte poncho is prima, maar niet voor hoosbuien. De paraplu was nodig. De lucht voor me werd steeds donkerder, tot bijna zwart. Net op tijd had ik de plu omhoog, en met een rustig tempo van 25 per uur kon ik rijden en relatief droog blijven. Geen stormparaplu, maar een simpele HEMA, zwarte, grote plu.

maandag 18 juli 2016

Rare notatie in Strava

Vandaag de Edge met nieuwe batterij gebruikt. Na heen en weer rijden naar mijn werk, 2.45 uur, nog ruim over de helft vol. Ik denk zelfs 75%

Bij uploaden naar Strava kan ik de rit in eerste instantie echter niet vinden. Uiteindelijk komt ie toch bovenaan de lijst te staan, maar de kilometers tellen niet mee voor het maandtotaal van juli. Gek, maar waar kan dat aan liggen.
Bij beter bestuderen zie ik dat de datum van mijn rit 9 april 2007 is. ?????

Ik heb het niet genoteerd, maar dat zou wel eens de datum van aanschaf kunnen zijn. Zou ie dan door de wissel van batterij weer terug naar die datum gaan? Apparaat eens bekeken bij instellingen, maar daar staat gewoon de datum van vandaag.
Na de rit heb ik het aangesloten op de laptop, om te synchroniseren, misschien is daarom nu de datum goed.
Woensdag een nieuwe kans en dan maar ook via de Strava app op de smartphone vastleggen.......ik hoop wel dat het een eenmalige actie van Edge was :)