Pagina's

zondag 24 juli 2016

LOL en zitpositie

Dat heeft helemaal niets met elkaar te maken, maar om nu 2 berichten per dag te maken gaat ook mij wat erg ver. En binnen zitten bloggen met dit weer moet ook tot een minimum beperkt worden. Ik ben eigenlijk wel de hele dag buiten bezig, als het zo lekker weer is.
Maar nu de muggen wakker worden, ga ik toch ff naar binnen.

Om met LOL te beginnen. Voor vandaag had Bas het initiatief genomen om een tussendoortje te plannen. Dat was al wat langer geleden en ik kreeg ook zomaar fiat van het thuisfront. Ik zal het wel verdiend hebben :)

Onderweg kwamen er al wat titels voorbij voor dit bericht, in mijn hoofd. Zoals LOL(on)waardige rit.
Waarom waardig? Goed weer, goed gezelschap, goeie taart, goeie route etc. LOL rijders kennen het wel. Bas had een mooie tocht via de FB routeplanner gemaakt. Op Strava ziet het totaalbeeld eruit als een wat verwrongen kaart van Nederland, de grensomtrek bedoel ik dan. Grappig om te zien.
Ook waardig was dat er een variëteit aan plaveisel onder de bandjes door gleed. Niet altijd bepaald velomobiel vriendelijk.

Waarom onwaardig? Langere route dan een normale LOL rit. Klein gezelschap, slechts 4 rijders. Maar wat mij meer opviel en minder beviel is dat we pas na 65 kilometer aan de koffie met gebak gingen. Onderweg kwamen we een mooie uitspanning tegen, het Wapen van Heeckeren, na iets meer dan 40 kilometer. Volop ruimte, in de schaduw, rustige omgeving. Maar nee hoor, er moest en zou naar Doesburg gereden worden. De Waag uiteraard.
Nu weet iedereen uit Doesburg en verre omgeving dat je na 11 uur geen tafel meer vrij zal hebben op zondag, als de zon schijnt.
Dus vleiden we ons neer bij De Bonte Hond. Een uitstekend alternatief, met een prima stuk appeltaart.

Uiteraard was het een fijne tocht. Wel erg veel geëlektrificeerd grijs op de weg. Veel mensen die met moeite hun fiets onder controle hadden bij lage snelheden. Ik grapte naar Edwin dat men boven de 60 jaar geen richting meer hoeft aan te geven. Nou, dat doen ze dus niet vaak en zonder omkijken wordt er afgeslagen. Naar rechts geen probleem, maar naar links uiteraard wel. En dan iets van ons zeggen!

Dan die zitpositie. Ik liep al langer met de gedachte die eens aan te passen. Ik heb het gevoel dat ik te laag zat. Het blijkt een eenvoudige operatie aan de stoel, waar ik ongemerkt toch wel wat tegen aan hikte. Er was mij namelijk eens verteld dat het zeer nauw komt. Welnu dat geloof ik best, maar het viel erg mee. De stoel 1 gaatje omhoog gezet en onderaan wat millimeters naar achteren geschoven. Dat hoefde niet veel te zijn. Ik hoop wel dat ik het nu in 1 keer goed heb gedaan, want een van de inbusboutjes is dol gedraaid bij het aandraaien.

Inmiddels een paar ritten mee gereden en ik kan wel stellen dat het me erg goed bevalt. Ik zit iets hoger en iets rechter en vooral dat laatste bleek nodig te zijn.
Ik heb het gevoel dat ik mee kracht kan zetten en sneller rijd. Maar goed, dat kan net zo goed de invloed van het weer en het welbekende euforie-effect zijn. :)
Maar de winst is dat ik lekkerder zit. En de aanpassing heeft gelukkig ook geen invloed op mijn knieën o.i.d.

En dan het weer. Wat een buien af en toe. Gelukkig heb ik er nauwelijks doorheen hoeven rijden. Vrijdag had ik uit voorzorg een paraplu meegenomen. Met de kap rijden bij meer dan 25 graden lijkt me geen feest. En mijn afgeknipte poncho is prima, maar niet voor hoosbuien. De paraplu was nodig. De lucht voor me werd steeds donkerder, tot bijna zwart. Net op tijd had ik de plu omhoog, en met een rustig tempo van 25 per uur kon ik rijden en relatief droog blijven. Geen stormparaplu, maar een simpele HEMA, zwarte, grote plu.

maandag 18 juli 2016

Rare notatie in Strava

Vandaag de Edge met nieuwe batterij gebruikt. Na heen en weer rijden naar mijn werk, 2.45 uur, nog ruim over de helft vol. Ik denk zelfs 75%

Bij uploaden naar Strava kan ik de rit in eerste instantie echter niet vinden. Uiteindelijk komt ie toch bovenaan de lijst te staan, maar de kilometers tellen niet mee voor het maandtotaal van juli. Gek, maar waar kan dat aan liggen.
Bij beter bestuderen zie ik dat de datum van mijn rit 9 april 2007 is. ?????

Ik heb het niet genoteerd, maar dat zou wel eens de datum van aanschaf kunnen zijn. Zou ie dan door de wissel van batterij weer terug naar die datum gaan? Apparaat eens bekeken bij instellingen, maar daar staat gewoon de datum van vandaag.
Na de rit heb ik het aangesloten op de laptop, om te synchroniseren, misschien is daarom nu de datum goed.
Woensdag een nieuwe kans en dan maar ook via de Strava app op de smartphone vastleggen.......ik hoop wel dat het een eenmalige actie van Edge was :)

zondag 17 juli 2016

Nieuw leven voor Edge

Via de ligfietsgooglegroep heb ik gevraagd welke GPS mijn Garmin Edge zou kunnen vervangen. Ik kwam zelf uit bij de Etrex20. Omdat ik bij de vraag had vermeld dat mijn Edge niet meer lang meeging op een volle batterij, kreeg ik van Reinier de tip dat je de batterij eenvoudig kan vervangen.
Dat blijkt inderdaad zo te zijn. Twee jaar terug had ik die vraag al gesteld daar waar ik de Edge had gekocht. Dat ging niet, werd mij toen verteld.

Nu dus wel, gelukkig. Ik heb de batterij besteld. Er is een speciale mini torx schroevendraaier voor nodig. Op YouTube staat een filmpje hoe de operatie uit te voeren. Erg eenvoudig.

Morgen de eerste rit ermee en dan eens kijken of ik heen en weer kan zonder tussentijds op te laden. Zou ruim moeten kunnen want op een volle nieuwe batterij moet ie 8 uur draaien. En ik rijd max 3 uur.

Nu kan ik makkelijk mijn ritjes op Strava zetten, want dat gaat vrijwel vanzelf met een Gamin.

dinsdag 5 juli 2016

Een LOLlig CV

En dat was het!

Enkele weken geleden al vastgelegd dat we met LOL naar Cycle Vision zouden gaan. In de praktijk kwam het erop neer dat Edwin, Wim en ik op vrijdag erheen reden. Wim heeft een route gemaakt door ons welbekende mooie Nederland. Het weer was onderweg prima, tot vlak voor het einde. Tentjes opzetten gebeurde al tijdens wat gespetter en lopend naar het restaurant op een kilometer van de baan werden we flink nat. Lekker gegeten en gedronken en daarna bij de baan nog wat gekletst met anderen, vooral Wim's favoriete bezigheid :)

De volgende ochtend kwamen Pieter Jan en Nico samen, althans ze vertrokken die ochtend samen en kwamen in de middag aan. Ook zij hebben van de heenreis genoten.
Het ligt vast aan mijn leeftijd, want ik ben ff kwijt of Bas nu op zaterdag of al op vrijdag arriveerde. Ik vermoed zaterdag. No offence, Bas.
Hij heeft er twee dagen over gedaan op zijn volgepakte open ligger en een nacht op een paalcamping doorgebracht. En, het word saai, ook genoten van de heenweg.

Zondagochtend kwamen Marc, Arjen en Paul, afzonderlijk van elkaar.

En, hoogtepunt van het weekend, de terugreis die om 14 uur aanving, was onze jubileumtocht. LOL bestaat namelijk op 3 juli 5 jaar, zo had huisarchivaris Wim ons fijntjes meegedeeld. Waarvan acte!

Die terugreis was overigens nog met twee "verstekelingen" waarvan ik allen de naam van onze voorrijder nog wist, Frank. Onze Duitse gast, hoe heette hij ook alweer?
Nou ja, bij Almere scheidden onze wegen, althans de mijne, want met een drukke week voor de boeg wilde ik niet te laat thuis komen. En, iedereen die al eens heeft meegereden weet het: LOL tochten zijn geen wedstrijden. De LOL zit in het samen rijden en dat kan sommigen niet lang genoeg duren :)
Ik was al anderhalf uur thuis en zag dat Marc en Nico voor mijn huis langs reden, kijk dat bedoel ik dus.......

Maar dan CV zelf. Erg leuk, maar ik merk wel dat het een beetje een ons kent ons sfeertje is. Niets mis mee, maar dan wordt het ligfietswereldje wel klein.
Ik heb genoten van de wedstrijden die ik heb gezien. De uursrace, de hindernisrace, de baanwedstrijden binnen.
Wat me altijd opvalt, ten positieve, is het plezier dat iedereen uitstraalt. Mooie fietsen ook om te bewonderen en mensen die zowat alle wedstrijden meedoen. Poeh, wat een energie.

En een mooie baan is het ook, de buitenbaan. Vooraf had ik niet het idee dat het een voor mij snelle baan zou zijn, omdat ie langer is dan in Venray en de wind vrij spel heeft. Nou, dat viel alles mee. Vorig jaar heb ik voor het eerst de drieuurs gereden. Gemiddeld 36,7 per uur. Niets bijzonders in de ligfietswereld, maar ik was er trots op.
Ik was benieuwd of ik dat zou kunnen evenaren. Inrijden heb ik niet gedaan. Een rondje vooraf gereden om het parcours te zien en de inrijronde. Daarna van start. In de eerste ronden kwam een welbekende groene DF mij elke twee ronden voorbij. Die ging dus heel snel.
Na een tijdje merkte ik dat mij gemiddelde elke ronde omhoog ging. 35, 36, 37...hoger dan vorig jaar. 38, 39.....uiteindelijk finishte ik met 40,5 gemiddeld.
Nou ja, een lustrum waardige prestatie zullen we maar zeggen.
Ik had het zelf in ieder geval nooit verwacht. Waar ik het vandaan gehaald heb weet ik ook niet. Ik weet wel dat elke keer dat bultje op vertraagde en dat ik daarna weer op gang moest komen. Na een paar ronden heb ik telkens die bult zodanig snel genomen, dat ik bovenop niet onder de 30 kwam. Dat scheelde dus.

Tussendoor in de wedstrijd zie je de strijd tussen de toppers, mooi gewonnen door Stephen Slade in zijn fantastische "beany"

Gelukkig is het volgend jaar wee op dezelfde plek. Een ding zal anders zijn: ik heb een andere tent bij me, want na 16 jaar trouwe dienst is ie in de kliko verdwenen, nog nadruppende van de diverse lekkages.

Naderhand komen er via allerlei wegen mooie foto's en filmpjes voorbij, nagenieten dus.

zondag 19 juni 2016

The Fellowship of the Velonauts

De 7 smeedden vanaf een half jaar geleden hun snode plannen. In het diepste geheim werd gewerkt aan hun zegetocht. Onder de werknaam LOL500, om hun tegenstrevers op het verkeerde been te zetten, ontwikkelden zijn hun plan. Er werd zelfs een misleiden foute versie van de route op de agenda van het forum ligfiets.net geplaatst.
Waar gaan we heen, wat gaan we doen, hoe pakken we het aan? Waar zijn obstakels, welke richting is het fijnst?
Vooral het hoe, dat was een discussiepunt. Waar verzamelen? Hoe houden we dat geheim? Welke voertuigen nemen we mee? Wat voor proviand? Op een avontuur als dit hebben we veel nodig, voor de diverse maatijden.
Hoe laat vertrekken we? Wie zorgt voor de gunstigste route?
Welk materiaal en reservemateriaal is het beste?
Er werd driftig gediscussieerd op een geheime, afgeschermde locatie van Whatsapp.

We hebben een goede route gevonden, voorbewerkt door M en verfijnd met input van andere kenners. Materiaal is al snel duidelijk: goed werkende velomobielen, met lekbestendige banden, want het weer zou wel eens slecht kunnen worden.
Vertrekplaats is ook bepaald, een geheime locatie, centraal gelegen in Dieren. Dan de tijd, dat leverde wel enige overleg op. Ons doel is om binnen 24 uur onze missie te volbrengen. Is dat een etmaal, of 24 uur aaneensluitend, over 2 data verspreid? Het werd het laatste.
Zaterdagochtend in de schemering kwamen door het donker uit alle windstreken 5 van de 7 aangereden. Op een tijd dat zij door vrijwel geen andere fietsers konden worden gesignaleerd. De 2 uit het Zuiden
kozen voor een speciale plek om bij de 5 aan te sluiten.
Na een warming up en reisberaad, werd klokslag 4 uur vertrokken.
Al na een paar kilometer reed een gestreepte auto met geüniformeerde spionnen naast ons: op het fietspad, heren. Om geen slapende honden wakker te maken en om low profile te blijven ( de missie moet worden volbracht) hebben we stilzwijgend gehoorzaamd.
Na een uur kwamen we op de plek waar de 2 al stonden te wachten. Even afstemmen en daar ging het weer, verder op missie.
Over onopvallende dijkwegen reden we richting de Zuidhollandse steden, langs waterlinies en schaapskuddes. Dat laatste leverde soms gevaarlijke glijpartijen op de door de veelvuldig als een hindernis gestrooide keutels.
Wegafsluitingen waren er ook, kennelijk om de 7 te weerhouden van hun missie. Maar dan is de kracht van de 7 onbekend bij anderen: zij laten zich niet weerhouden door een paar verkeersborden en zanderige wegen. Doorrijden is het motto.
Van Zuid Holland ging het met gezwinde spoed richting Noord Brabant. Over bruggen, langs snelwegen en met deprimerende regenbuien. Ook dat kon de 7 niet van hun missie af brengen. Wellicht ging het door deze omstandigheden minder snel, maar zij gingen door.
Eenmaal over de grens met Belgica werden andere, buitenlandse en onbekende wapens in de strijd geworpen. Nee, geen overstekende everzwijnen, of hossende voetbalfans. Slecht wegdek, kasseien, geulen en gaten. Een van de mannen ondervond waar deze  geheime krachten toe kunnen leiden: gebroken spaken in het achterwiel van L, juist, net dat wiel dat moeilijk te repareren valt. Wie zou het erop hebben gemunt om de 7 van hun missie af te houden? iets te bespeuren in de omgeving, waardoor het steeds mysterieuzer werd. Tot overmaat van ramp werd het nog slechter weer.
Maar zij hielden vol, de 7 zouden de 7 niet zijn als er zou worden opgegeven. Een noodlijn werd wel ingeseind, maar is gelukkig niet nodig gebleken.
Bovendien is een van de 7, P, toegerust om wielen in orde te maken om verder te kunnen. Daar had men in Belgica niet op gerekend!

Eenmaal terug in eigen land werden de weergoden gunstiger gestemd, blijkend uit minder buien en een goede rugwind.
Tijd voor de broodnodige avondmaaltijd, want het meegebrachte voer voor onderweg is prima, maar afgewisseld met een echte warme maaltijd is het beter volhouden.
Er werd anoniem ondergedoken in een plaatselijk "pizzeria" in het dorp van de Kleine Aarde. Onopvallend en onder schuilnamen werd de maaltijd besteld en genoten.

Het laatste stuk van de etappe is merkbaar dat de ontberingen hun tol eisen. Ondanks de wind die lekker in de rug blies, zakte het tempo enigszins in. Toch was er geen wanklank en niemand klaagde.

Nabij Noviomagum gingen de eersten van de 7 huns weegs. Uitgedund tot 4 ging het verder, over smalle maar goede paden, door het schemerende Gelderse landschap. De diverse routeapps in de velomobielen lieten goed zien waarheen gereden moest worden.
Aangekomen in startplaats Dieren viel ook het groepje van de 4 uiteen.

Ieder heeft veilig de thuishaven bereikt en geniet nog dagen na van het succes. Hier en daar wordt een wondje gelikt en een stram ledemaat vertroeteld. Via de openbare groep van LOL worden herinneringen en opvallende zaken al gedeeld.

Op naar het volgende avontuur.

zondag 29 mei 2016

Wat zijn de plannen?

Dat vroeg een vriend vandaag: wat heb je de komende tijd op de planning staan? Qua ligfietsen dan uiteraard.

Hij viel bijna van zijn stoel toen hij het eerste plan hoorde: de 500 van LOL. Jawel, nu al een klassieker in de ligfietswereld, of moet in nader specificeren en velomobielwereld schrijven? :)

Op de langste dag van het jaar gaan er, zover nu bekend, 5 velomobilisten 500 kilometer binnen 1 etmaal rijden. Ik dus ook. Het is de langste dag van het jaar, dus zo min mogelijk in het donker rijden. Tot nu toe is er elke keer aan het einde van de zomer een rondje IJsselmeer of Markermeer geweest. Voor de ene 360, voor de andere 400 kilometer. Dus lonkte de 500.
Overigens lijkt het mij zeer goed te doen, deze uitdaging. Uitgaande van een gemiddelde van 25, inclusief rusten, kom je op 20 uur. Maar ja, je weet nooit wat er onderweg allemaal gebeurt.
Zie ligfiets.net voor meer info en de route, mocht je willen meerijden of ons onderweg toejuichen.

Het tweede is Cycle Vision. Vorig jaar heb ik voor het eerst een wedstrijd gereden, de drieuurs race. Dat beviel prima, hoewel 3 uur rondjes soms wat saai kan zijn. Maar uiteindelijk was ik blij dat ik heb meegedaan. Het smaakte naar meer en ook dit jaar ben ik van plan mee te doen.
Ik ken de baan in Amsterdam niet. Hopelijk bevordert deze ook de snelheid. In Venray kon ik ij ieder geval sneller rijden op de baan dan ik op de weg gewend ben.

Dan maar weer eens iets over banden. Ik heb maanden op greenguards gereden, tot volle tevredenheid. Nu het weer flink aan het zomeren is, heb ik er mijn Grand Prix onder gelegd, voor dan wel te verstaan. Achter ligt al zeker 15.000 km de Allmotion, nog lang niet versleten en lekker snel.
Maar goed, terug naar de voorbanden. Afgelopen donderdag gereden met de GP's. Niet veel sneller dan voorgaande ritten met de GG's. Dat kan ook komen door lichamelijke zaken. 3 dagen achter elkaar rijden bijvoorbeeld en dan alles snel proberen. Meer afwisselen in tempo!
Bij afdalen op 2 plekken op mijn route, vanaf viaducten, kwam ik wel op hogere snelheden, ongeveer 5%.
Waarom dit gedoe als de GG's ook goed bevallen? Ik ben benieuwd naar snelheidsverschil. En de andere kant is dat ik nog voor 30.000 kilometer aan GP en Kojak in de schuur heb hangen. Zonde om niets mee te doen.
Ja, ik weet dat de GG's een betere lekbestendigheid hebben. In de winter ook prima, omdat dan een bandenwissel niet fijn is. Maar nu si dat geen punt en binnen 5 minuten gedaan, want een reserveband buba eb biba in elkaar ligt in de Q.

Voor de LOL 500 leg ik er de GG's onder, want rijden in een groep en dan meer kans op lek, dat voelt voor mij niet fijn.

zaterdag 14 mei 2016

De foto's

Zie hier een aantal foto's van mijn ritje op en neer naar  Hamburg, met Edwin. Zie ook zijn blog