Fun met Taifun

Ja ja, ik heb sinds gisteren een Taifun, van Challenge, zie foto op de voorpagina, onderaan. Volgens mij de voorloper van de Fujin, maar dat terzijde. Waarom? Ik wilde een open ligger voor de mooie zomerdagen. De Quest is voor woonwerkverkeer en voor slechtweer ritten. Nu heb ik al een open ligger, maar dat is een oudje dat niet meer bij mijn ambities past. Staat dus op marktplaats.

Waarom taifun? Een eenvoudige, snelle open ligger. Hardtail, geen fratsen. Directe sturing en goed contact met de weg. Testrit vandaag geeft hoop op mooie ritten. Lekker snel en makkelijk naar snelheden boven 30 te krijgen. wel wennen aan tweewielen, als je een driewieler gewend bent. Maar dat gaat snel. Voordeel is ook dat ie 20 inch wielen heeft, zit ik niet met al die verschillende bandenmaten.
Die hardtail voel je wel goed overigens, dus als ik de F lite binnen heb voor de Q, zal ik de Big Apple eens op de Taifun proberen.

Postte mijn vrouw op facebook dat ik mijn 7e fiets heb. Dat wordt dus opruimen. Er staan er 3 op marktplaats, de rest heb ik nodig, c.q. wil ik niet kwijt. Ach, 't is altijd goedkoper 4 fietsen te hebben naast een simpele twingo als auto, dan dat je met je auto up to date wil blijven. En ik ben nu eenmaal een fietsfanaat.
Nog een voordeel: nu hoeft Wim_i-row zich niet altijd eenzaam te voelen op zijn open ligger. Eerstvolgende LOL rit 3 juni wordt de maidenrace van taifun!

Overigens ben ik er wel even mee bezig geweest om hem goed rijdend te krijgen. Goed onderhouden, stond er bij de advertentie. Dat viel wel tegen. De ketting was wel vaak gesmeerd, maar nooit schoongemaakt. Dat resulteert in plakken van de ketting aan de tandwielen en de derailleur. Er kwam heel veel vuil af. Bovendien liep de ketting niet lekker, hij was te lang en er bleek een zestal schakels van een ander merk tussen te zitten, die niet goed liepen, met overslaan als gevolg. Nou ja, na een paar uur klussen, wat ik overigens heel niet erg vind, loopt ie lekker licht en als een trein.
Er zitten wel goede bandjes op en vrijwel nieuw, dat valt weer mee. Bovendien spoort ie goed, dus het frame is nog superstrak.
Het enige wat ik nog moet doen is de schijfremmen nakijken, die piepen af en toe. Dat is iets nieuws voor me, dus goed voorbereiden. Ach, zo blijf je bezig.

ride like the wind

Zo voelde het op de terugweg vandaag. Het leek alsof ineens alles klopte. Het voelde lekker, gleed als vanzelf over de Twentse wegen, zelfs tot aan de Achtehoekse dreven bleef het lekker doorgaan. Met een gemiddelde van 34.2 heb ik de 53 kilometer afgelegd, net iets meer dan anderhalf uur. Die grens komt in zicht. Alle geleuter in voorgaande posts over carbon Quest, nieuwe 26 inch, is alles wel in orde, is vergeten na zo'n lekkere rit. Een groot deel ligt natuurlijk aan de omstandigheden en die waren ideaal. Lekker weer, rustige ochtendrit om in te rijden, wind mee, goed gevoel, weekend in zicht.

Eindelijk.......

woonwerkrit in Garmin Connect

Untitled door fietser1958 op Garmin Connect - Details

Via deze link kan de lezer die het leuk vindt mijn woonwerkroute zien, met alle details van dien. het is de terugrit, die ik vandaag heb gereden. Je ziet redelijk wat rechte stukken, waar ik kan doorrijden, maar ook een aantal stukken bebouwde kom met alle vertragende factoren die dat met zich mee brengt.

Need for speed

Snelheid, daar gaat het toch om in een velomobiel? Sinds ik vorig jaar september een Quest heb, ben ik bezig met verbeteren van de kruissnelheid en gemiddelde snelheid. Mijn doel met de Q was om binnen 1,5 uur de 53 kilometer enkele reis naar mijn werk in Almelo te doen. Voorheen op de racefiets kon ik een wat kortere route, meer door de bebouwde kom, met een afstand van 49 kilometer rijden. Dat ging in 1.45 uur en dan kwam ik redelijk uitgewoond aan, door een veel hogere hartslag.
Alle verhalen over de velomobiel lezende, dacht ik die 1,5 uur wel snel te kunnen pakken, na enkele weken. Je zou een gemiddelde op een racefiets van 30 km/u kunnen vertalen naar 37,5 in een vm. Dat valt vooralsnog tegen. Ik heb 1 keer 33.8 gehaald. Zoals ik al eens eerder schreef, gaat dat niet met dezelfde hoge hartslagen als op de racefiets, gemiddeld rond 130 is normaal, waar het bij de racefiets op 150 bpm zat.
Kennelijk duurt het toch langer om echte Q benen te kweken en daar heb ik vrede mee. Wellicht valt er hier en daar nog wat technisch te verbeteren aan de Q. Sommigen proberen met over te halen tot de aanschaf van een splinternieuwe carbon Q. Dat zal best sneller gaan, maar met een hogere kilometerprijs!

Vooralsnog blijft het de vintage 3x20 Q 147. Ik geniet nog ruim voldoende om de wat lagere snelheden te compenseren.

Stoempen

Vandaag was het stoempen. Ik voelde het al bij de eerste trappen vanochtend bij het wegrijden, dit wordt het niet vandaag. En dat bleek ook zo te zijn. Ook nog eens mijn Garmin niet opgeladen, dus snelheid was al niet gte zien, maar gelukkig ook denk ik. Wel een ladertje eraan gehangen, maar die bleek ik op in, in plaats van out te hebben staan. One of those days, dus.
Zowel de heenrit als terugrit tegen de 2 uur. Wel een opsteker. Het rubber wat ik tussen de beide delen heb gedaan werkt, het rammelen bij klinkerwegen is weg. De Diepenheimtest is ook bij dit onderdeel geslaagd.

Stoempen, dat komt eigenlijk uit het wielrennen en ook nog een van onze zuiderburen, die veel meer wielergeschiedenis hebben. Het betekent een soort van doorstampen, meestal tegen de wind in, met slecht weer en bijna aan het einde van je latijn zijnde.
Zo voelde het soms wel. Op de terugweg deed de Garmin het weer, opgeladen op het stroomnet van de baas. Mijn gemiddelde lag ver onder niveau, niet waardig te vermelden.
Ook nog eens de voorbanden niet goed op druk, blijkt bij thuiskomst. Ach, mijn hoofd was vast bij mooie warme zomerdagen, die we nog in het verschiet hebben, toch?

Quest open u!

Was het maar zo eenvoudig om een velomobiel te openen. Maar eerst de aanleiding. Overigens zal elke vm rijder vroeg of laat dit klusje (willen) doen.

Ik heb de laatste tijd steeds meer last van geklepper van de boven en onderkant, tegen elkaar aan. Vooral uiteraard op hobbelige wegen. Het weekje fietsen met marc, de Dubenel tour, ging met grote regelmaat over slecht wegdek. Daar moet maar eens een eind aan komen, dacht ik pas. Nu heb ik toch een week vakantie, waarin klussen aan huis en ......op de agenda staat.
Dus maar een rubberstrip laten komen, van velomobielonderdelen.nl. Tegelijk ook maar een stormstrip erbij.

Dan is het maar goed dat het slecht weer is, want dan heb ik tijd om onder de carport de boven en onderkant eens van elkaar te scheiden. Het losschroeven van de bouten valt op zich mee. Ze zitten weliswaar niet altijd op prettige plekken, maar met een half uurtje is alles los. Dan de beide delen voorzichtig van elkaar halen, want er zit kit tussen die hier en daar goed vastzit. Ook dat lukt. Dan is te zien dat er niet overal kit zit, wat waarschijnlijk het klepperen veroorzaakt. Alles goed reinigen en gladmaken en dan de rubber strip erop. Met af en toe wat secondenlijm lukt dat goed. Ik laat het op de geleverde breedte, want je weet maar nooit. Het gaat prima en het is snel klaar. Overigens makkelijk om de gaatjes niet te groot te maken, voor de boutjes, want die blijven er dan mooi in hangen. Makkelijk om straks de bovenkant erop te doen en de moertjes er weer aan te krijgen. Het sluiten gaat ook prima en vastdraaien van de moertjes is hetzelfde als losmaken: niet moeilijk, maar wel lastig overal bij te komen.
Als alles dichtzit, blijkt dat niet alles overal goed aansluit. Hier en daar kan ik er zo doorheen kijken. Misschien toch maar weer open maken en de rubberstrip er dubbel op doen, dan sluit het wel. Wellicht eerst een rijte over de hobbelwegen van Zutphen maken om te kijken of mijn doel is bereikt. Ik heb er witte tape bij om af te plakken. Transparant heb ik niet kunnen vinden. Dat wordt nog een lastige klus, die tape mooi strak erop plakken.

Ik heb uiteraard de kans waargenomen om alles eens na te lopen, schoon te maken en vast te draaien wat los zat. Dat was niet veel, gelukkig.

Zo langzamerhand begin ik toch alle technische geheimen van de Quest te leren kenne. Nu nog een keer de veerpoten schoonmaken en invetten, het achterwiel een keer eruit en dan heb ik alles wel gehad.

Op bovenstaande foto is te zien dat de overbuurjongen een brommer heeft. Hij klust eraan, heeft hem voor 200 euro gekocht. wat als je een vm voor dat bedrag kan kopen en eraan klussen. Als de jeugd dat gaat doen, wordt het allicht beter op de weg. Maar ja, dat zullen, met de huidige vm prijzen illusies blijven.

Holterbergrit LOL

Vanochtend verzamelden 9 ligfietsers zich bij het Volkshuis in Zutphen. Op het moment dat ik aankwam had men net de koffie op en moetsen we aan de kant, want het terras moest naar buiten. Er hadden zich 3 mensen aangemeld via de agenda van Ligfietsnet. Dat is gelijk het mooie van LOL, je hoeft je niet aan te melden om toch mee te doen. En zo blijft het verrassend wie er komen. Marc heeft een mooie aanrijroute voor de Holterberg uitgestippeld. Vanaf de start van de klim ontstaat er veel ruimte tussen de rijders, afhankelijk van klimcapaciteiten. We spreken af te stoppen bij het Natuurdiorama. Daar aangekomen is er een 10e man, die uit Oldenzaal is gekomen. Hij rijdt een aantal kilometers mee.
We nemen eerst een pauze, koffie met applgebak, hoe kan het ook anders, bij Woody´s. Na een wat onaangename verwelkoming, de fietsen stonden niet goed, zijn we toch naar binnen gegaan. Koffie, gebak en sfeer zijn goed.
Na de pauze een afwisseling van klimmen en dalen, zie de volgende filmische impressie.

Het gaat hard naar beneden, zoals je kan zien. Ik heb geprobeerd de snelheid die op de garmin wordt getoond te laten zien, maar het spiegelt te veel. Ik ben boven de 70 km-u gekomen. Zonder Sjimmie, het vervangen van de gebroken spaken heeft kennelijk goed geholpen.
Na de afdaling zijn we via Haarle, Nieuw Heeten, Bathmen, Kring van Dorth en Eefde weer terug gereden.
Uieindelijk had ik 85 kilometer op de teller.

Wat goed was. Het aantal rijders, weer 10 en uit alle delen van Achterhoek en zelfs Overijssel. Het gebak, de rit en de sfeer.
Minder, deze keer, toch wel aan de koude kant voor de tijd van het jaar.